Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

~ * Μανδύες Sound εισέλθουν στην τρίτη διάσταση * ~

΄


ένα κλουβί μανδύα περιβάλλει μια πλαστική σφαίρα σε μια αίθουσα echo-free. Ο μανδύας θωρακισμένο τη σφαίρα από τον εντοπισμό σε μια συγκεκριμένη συχνότητα ήχου, η πρώτη φορά που ένα τρισδιάστατο αντικείμενο έχει κρυμμένη από τα ηχητικά κύματα. Credit: L. et al Sanchis 




A simple plastic shell has cloaked a three-dimensional object from sound waves for the first time. With some improvements, a similar cloak could eventually be used to reduce noise pollution and to allow ships and submarines to evade enemy detection. The experiments appear March 20 in Physical Review Letters.

“This paper implements a simplified version of invisibility using well-designed but relatively simple materials,” says Steven Cummer, an electrical engineer at Duke University, who was not involved in the study. Cummer proposed the concept of a sound cloak in 2007.

Scientists’ recent efforts to render objects invisible to the eye are based on the fact that our perception of the world depends on the scattering of waves. We can see objects because waves of light strike them and scatter. Similarly, the Navy can detect faraway submarines because they scatter sound waves (sonar) that hit them.

So for the last several years scientists have been developing cloaks that prevent scattering by steering light or sound waves around an object. The drawback of this approach, however, is that it requires complex synthetic materials that are difficult to produce.

José Sánchez-Dehesa, an electrical engineer at the Polytechnic Institute of Valencia in Spain, and his colleagues pursued a different method: Instead of preventing sound waves from hitting an object — in this case an 8-centimeter plastic sphere — they built a cloak to eliminate the scattered waves left in the sphere’s wake.

Using computer algorithms, the researchers came up with a design made up of 60 rings of various sizes that form a cagelike structure around the sphere. Simulations indicated that sound waves scattering off the sphere and the ringed cloak would interfere with each other and cancel out. (Noise-cancelling headphones exploit this phenomenon by emitting sound waves that minimize ambient sounds in a room.)

Because the cloak did not need to steer sound waves in complicated ways, Sánchez-Dehesa and his team built it out of plastic with the help of a 3-D printer.  They hung their creation from the ceiling of an echo-free chamber, pointed a speaker at it and played a range of sound frequencies. For most frequencies, the sphere scattered an easily detectable amount of sound. But at 8.55 kilohertz — an audible high pitch — the cloaked sphere became imperceptible to the sensors behind it.

The study marks the first time scientists have ever cloaked a three-dimensional object from sound. That’s probably music to the ears of the U.S. Office of Naval Research, which partially funded the study to explore the possibility of sonar invisibility.

However, this cloak is just a small step toward stealth submarines. It has to be custom designed and built for each object, and it works only for a narrow frequency range coming from one direction. If the speaker had been set up anywhere else, the cloak would not have worked. Sánchez-Dehesa’s team plans to develop broadband and multidirectional cloaks.

But Cummer points out that even a limited cloak can have useful applications. He suggests that structures capable of manipulating a specific sound frequency from one direction could help minimize noise pollution from a congested highway. “The cloak does one thing quite well, with a very simple structure,” he says.





Ένα απλό πλαστικό περίβλημα έχει έκρυβαν ένα τρισδιάστατο αντικείμενο από τα ηχητικά κύματα για πρώτη φορά. Με κάποιες βελτιώσεις, μια παρόμοια μανδύας θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της ηχορύπανσης και να επιτρέψει στα πλοία και υποβρύχια για να αποφύγουν τον εντοπισμό του εχθρού. Τα πειράματα εμφανίζονται 20 Μαρτίου στο περιοδικό Physical Review Letters .

"Αυτό το έγγραφο υλοποιεί μια απλοποιημένη έκδοση της αορατότητας με καλά σχεδιασμένες, αλλά σχετικά απλά υλικά», λέει ο Steven Cummer, ένας ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Duke, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. Cummer πρότεινε την ιδέα ενός ακουστικού μανδύα το 2007.

Οι πρόσφατες προσπάθειες των επιστημόνων να καταστήσει τα αντικείμενα αόρατα στο μάτι με βάση το γεγονός ότι η αντίληψη μας για τον κόσμο εξαρτάται από την σκέδαση των κυμάτων. Μπορούμε να δούμε τα αντικείμενα, επειδή τα κύματα του φωτός απεργία τους και διασποράς. Ομοίως, το Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να ανιχνεύσει μακρινή υποβρύχια, επειδή τα ηχητικά κύματα διασποράς (sonar), που τους χτύπησε.

Έτσι, για τα τελευταία αρκετά χρόνια οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει μανδύες που εμποδίζουν σκέδαση από το φως διεύθυνσης ή ηχητικά κύματα γύρω από ένα αντικείμενο. Το μειονέκτημα αυτής της προσέγγισης, ωστόσο, είναι ότι απαιτεί πολύπλοκη συνθετικά υλικά που είναι δύσκολο να παραχθούν.

José Sánchez-Dehesa, ένας ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο της Βαλένθια στην Ισπανία, και οι συνεργάτες του, ακολούθησε μια διαφορετική μέθοδο: Αντί για την πρόληψη ηχητικά κύματα από το χτύπημα ενός αντικειμένου - σε αυτή την περίπτωση, μια 8-εκατοστών πλαστική σφαίρα - έχτισαν ένα μανδύα για να εξαλειφθούν τα διάσπαρτα κύματα άφησε στο πέρασμά της σφαίρας.

Χρησιμοποιώντας αλγόριθμους υπολογιστών, οι ερευνητές κατέληξαν σε ένα σχέδιο που αποτελείται από 60 δαχτυλίδια σε διάφορα μεγέθη που σχηματίζουν ένα cagelike δομή γύρω από τη σφαίρα. Οι προσομοιώσεις έδειξαν ότι τα ηχητικά κύματα σκεδάζονται τη σφαίρα και την δακτυλιοειδή μανδύα θα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και να ακυρώσει έξω. (Θόρυβο ακυρώνοντας ακουστικά εκμεταλλεύονται αυτό το φαινόμενο που εκπέμπουν ηχητικά κύματα που ελαχιστοποιούν τους ήχους του περιβάλλοντος σε ένα δωμάτιο.)

Επειδή ο μανδύας δεν πρέπει να κατευθύνουν τα ηχητικά κύματα σε περίπλοκους τρόπους, Sánchez-Dehesa και η ομάδα του θα κατασκευαστεί από πλαστικό, με τη βοήθεια ενός 3-D εκτυπωτή. Τα κρεμασμένα δημιουργία τους από το ανώτατο όριο του ενός χωρίς ηχώ θάλαμο, επισήμανε έναν ομιλητή σε αυτό και έπαιξε ένα εύρος συχνοτήτων ήχου. Για τις περισσότερες συχνότητες, η σφαίρα διάσπαρτα μια εύκολα ανιχνεύσιμη ποσότητα του ήχου. Αλλά στις 8.55 kilohertz - ένα ηχητικό υψηλό αγωνιστικό χώρο - το cloaked σφαίρα έγινε ανεπαίσθητη για τους αισθητήρες πίσω από αυτό.

Η μελέτη αυτή σηματοδοτεί την πρώτη φορά που οι επιστήμονες έχουν έκρυβαν ποτέ ένα τρισδιάστατο αντικείμενο από ήχο. Αυτό είναι πιθανόν μουσική στα αυτιά του Γραφείου των ΗΠΑ Ναυτικών Ερευνών, η οποία χρηματοδοτείται εν μέρει τη μελέτη για να διερευνήσει τη δυνατότητα της αφάνειας σόναρ.

Ωστόσο, αυτό το μανδύα είναι μόνο ένα μικρό βήμα προς την υποβρύχια stealth. Θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένη σχεδιαστεί και κατασκευαστεί για κάθε αντικείμενο, και λειτουργεί μόνο για ένα περιορισμένο φάσμα συχνοτήτων που προέρχονται από μία κατεύθυνση. Εάν ο ομιλητής είχε στηθεί οπουδήποτε αλλού, ο μανδύας δεν θα δουλέψει. Η ομάδα Sánchez-Dehesa σχεδιάζει για την ανάπτυξη ευρυζωνικών και πολλαπλών κατευθύνσεων μανδύες.

Ωστόσο, τα σημεία Cummer ότι ακόμη και μια περιορισμένη μανδύα μπορεί να έχει χρήσιμες εφαρμογές. Προτείνει ότι οι δομές ικανό να χειρίζεται μια συγκεκριμένη συχνότητα ήχου από μία κατεύθυνση μπορεί να βοηθήσει στην ελαχιστοποίηση της ηχορύπανσης από την κυκλοφοριακή συμφόρηση αυτοκινητόδρομο. "Ο μανδύας κάνει ένα πράγμα πολύ καλά, με μια πολύ απλή δομή», λέει.








~ * Δεν είναι σταθερή η ταχύτητα του φωτός; Νέες μελέτες κάνουν λόγο για εξαιρετικά μικρές διαφοροποιήσεις * ~





Παρίσι 

Αν υπάρχει μια κοσμική σταθερά πάνω στην οποία μάλιστα βασίζονται οι επιστήμονες στις έρευνές τους, αυτή είναι η ταχύτητα του φωτός. Δύο νέες μελέτες υποστηρίζουν ότι το λεγόμενο «διαστημικό κενό» δεν είναι εντελώς άδειο αλλά υπάρχει αλληλεπίδραση σωματιδίων που μεταβάλλει ελαφρώς την ταχύτητα του φωτός.

Oι μελέτες

Οι δύο μελέτες δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «European Physics Journal D» και αναφέρουν ότι στο διαστημικό κενό, εκεί που θεωρητικά δεν υπάρχει απολύτως τίποτε, κάνουν την εμφάνιση τους κάποια σωματίδια τα οποία οι ερευνητές χαρακτηρίζουν «εικονικά» σωματίδια. Αυτά τα εικονικά σωματίδια εμφανίζονται και εξαφανίζονται κυριολεκτικά μέσα σε μια στιγμή, σε μια διαδικασία που διαρκεί εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου. Η μια μελέτη διεξήχθη από ερευνητές του Πανεπιστημίου Paris-Sud στο Παρίσι και η δεύτερη από το τμήμα Φυσικής του Φωτός του Ινστιτούτου Max Planck στη Γερμανία. 

Η ενέργεια

Οι δύο μελέτες περιγράφουν μεν διαφορετικούς μηχανισμούς παρουσίας και αλληλεπίδρασης των σωματιδίων στο διαστημικό κενό αλλά καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα. Υποστηρίζουν ότι τα φωτόνια καθώς ταξιδεύουν στο Διάστημα και περνούν από το διαστημικό κενό «συλλαμβάνονται» και απελευθερώνονται από τα «εικονικά» σωματίδια. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η ενέργεια αυτών των σωματιδίων και ειδικότερα το φορτίο που διαθέτουν επηρεάζει την ταχύτητα του φωτός.

Από τη στιγμή που η ποσότητα της ενέργειας ενός σωματιδίου όταν πέσει πάνω του ένα φωτόνιο είναι τυχαία, τότε και η ταχύτητα των φωτονίων θα μεταβάλλεται αναλόγως. Βέβαια αυτή η μεταβολή είναι σχεδόν ανεπαίσθητη αλλά παρόλα αυτά υπαρκτή. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η μεταβολή της ταχύτητας του φωτός είναι της τάξης ενός εκατομμυριοστού του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου ανά τετραγωνικό μέτρο.

Αν διαπιστωθεί ότι η ταχύτητα του φωτός μεταβάλλεται αυτό θα έχει σημαντικές επιπτώσεις. Παραδείγματος χάριν, η Ειδική θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν και άλλες θεωρίες όπως εκείνη των χορδών βασίζονται στο σταθερό μέγεθος της ταχύτητας του φωτός. Η μελέτη του Σύμπαντος και δεδομένα όπως το μέγεθός του σχετίζονται άμεσα με την ταχύτητα του φωτός.





~ * «Έκλεισε οριστικά τα μάτια του» το τηλεσκόπιο Χέρσελ * ~







Το τηλεσκόπιο Χέρσελ, το μεγαλύτερο που έχει σταλεί μέχρι σήμερα στο διάστημα και εκτοξεύτηκε το Μάιο του 2009 για τη μελέτη των αστρικών σχηματισμών, έκλεισε οριστικά τα «μάτια του» που παρατηρούσαν το σύμπαν μετά την εξάντληση των αποθεμάτων υγρού ηλίου για την ψύξη των κατόπτρων και των μηχανισμών του, ανακοίνωσε σήμερα η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA).
Στις αρχές Μαρτίου, η ESA είχε προειδοποιήσει ότι το τροχιακό τηλεσκόπιο υπερύθρων θα «κλείσει τα μάτια του τις προσεχείς εβδομάδες», μετά την πλήρη εξάτμιση των περίπου 2.300 λίτρων υγρού ηλίου που απαιτείται για την ψύξη των οργάνων του σε ένα επίπεδο κοντά στο απόλυτο μηδέν (-271° C).

Με πάνω από 25.000 ώρες καταγεγραμμένων δεδομένων από την έναρξη της λειτουργίας του, «το Χέρσελ μας προσέφερε μια εντελώς νέα όψη του σύμπαντος, δείχνοντας μας εικόνες που ήταν κρυμμένες μέχρι τώρα, όπως οι διαδικασίες, που δεν είχαμε ποτέ δει, της γέννησης αστέρων και του σχηματισμού γαλαξιών», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Γκέραν Πίλμπρατ, επιστημονικός υπεύθυνος του προγράμματος αυτού της ESA.

Το τηλεσκόπιο βοήθησε επίσης αστρονόμους να εντοπίσουν την παρουσία νερού, που τα μόριά του είναι ζωτικής σημασίας για πιθανές μορφές ζωής «παντού στο σύμπαν», τόνισε.

Τον Ιανουάριο, τα δεδομένα που μας μετέδωσε μας παρείχαν νέα στοιχεία για τον αστεροειδή Άποφι, ο οποίος αναμένεται να περάσει πολύ κοντά από τη γη το 2029 και στη συνέχεια το 2036.

Ακόμη και χωρίς καθόλου υγρό ήλιο, το Χέρσελ θα συνεχίσει να επικοινωνεί με επίγειους σταθμούς. Στις αρχές Μαΐου, θα πρέπει να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και θα «παροπλιστεί» τοποθετούμενο σε μια ηλιοκεντρική τροχιά (γύρω από τον Ήλιο), διευκρίνισε η ESA.

Με διάρκεια ζωής τουλάχιστον τριών ετών, το Χέρσελ οφείλει το όνομά του στον φυσικό Ουίλιαμ Χέρσελ, ο οποίος ανακάλυψε τις υπέρυθρες ακτίνες το 1800. Το κύριο κάτοπτρο του, διαμέτρου 3,5 μέτρων, το καθιστά το μεγαλύτερο και πιο ισχυρό τηλεσκόπιο υπερύθρων ακτίνων που έχει σταλεί στο διάστημα.

"Το τέλος των παρατηρήσεων του Χέρσελ σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει το τέλος της αποστολής του: έχουμε ακόμη πολλές ανακαλύψεις να κάνουμε» από τις παρατηρήσεις που συνέλεξε, διαβεβαίωσε ο Γκέραν Πίλμπρατ.

Πηγή: AMΠE







~ * Κοιμόταν δίπλα της επί δύο χρόνια ενώ εκείνη ήταν σε κώμα – και “γύρισε” ζωντανή!!!! ΠΗΓΗ : PERIERGAA: ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ: Κοιμόταν δίπλα της επί δύο χρόνια ενώ εκείνη ήταν σε κώμα – και “γύρισε” ζωντανή!!!! * ~






 Γι ‘αυτό δεν πρέπει να χάνεται η ελπίδα κανενός!!!!
Μετά από ένα τροχαίο ατύχημα το κορίτσι βρισκόταν σε κώμα… για περισσότερο από 2 χρόνια…
Η κατάσταση της ήταν σοβαρή. Το αγόρι της την επισκεπτόταν κάθε μέρα αυτά τα 2 χρόνια …έμενε πάντα εκεί δίπλα της και της κρατούσε το χέρι…

Ξαφνικά μια μέρα επανήλθε από το κώμα και είδε το αγόρι της εκεί μαζί της ..να κοιμάται δίπλα της..
Δεν υπήρχε μεγαλύτερο δώρο για εκείνη…
Όταν κάποιον τον αγαπάς .. είσαι μαζί του στα καλά και τα κακά…..


http://www.diaforetiko.gr





Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

~ * Σημαντικά ευρήματα στο Ηράκλειο της Αιγύπτου * ~


undefined




Μια σειρά από σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα έχει σταδιακά φέρει στο φως η υποθαλάσσια έρευνα στο βυθισμένο σήμερα λιμάνι του Ηρακλείου στην αρχαία Αίγυπτο, σύμφωνα με ανακοινώσεις που έγιναν σε διεθνές συνέδριο στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.







Όπως γράφει η Telegraph, η παράκτια πόλη που ονομαζόταν Ηράκλειον από τους Έλληνες και Θώμις από τους Αιγύπτιους, εξαφανίστηκε κάτω από τη θάλασσα πριν από 1.200 χρόνια και βρέθηκε κατά τη διάρκεια ανασκαφών στις ακτές της Αιγύπτου στην αρχή της τελευταίας δεκαετίας. Τώρα έρχεται να αποκαλυφθεί ο ρόλος της πόλης στην καρδιά των εμπορικών δρόμων στους κλασικούς χρόνους, καθώς οι ερευνητές σχηματίζουν την άποψη ότι η πόλη ήταν ο κύριος τελωνειακός κόμβος μέσω του οποίου γίνονταν όλες οι εμπορικές συναλλαγές από την Ελλάδα και όλη τη Μεσόγειο πριν εισέλθουν στην Αίγυπτο. Στο αρχαίο λιμάνι έχουν βρεθεί 64 βυθισμένα πλοία, που χρονολογούνται μεταξύ του 8ου και του 2ου αιώνα πΧ, πολλά από τα οποία μάλιστα φαίνεται να έχουν σκοπίμως βυθιστεί, δημιουργώντας μεγάλα «νεκροταφεία» πλοίων για άγνωστες έως τώρα αιτίες. Μάλιστα, τα περισσότερα πλοία παραμένουν διατηρημένα σε καλή κατάσταση στη λάσπη του βυθού.



undefined




Παράλληλα, έχουν ανακαλυφθεί γύρω στις 700 αρχαίες άγκυρες διαφόρων ειδών, που αντιπροσωπεύουν τη μεγαλύτερη σχετική συλλογή από τον αρχαίο κόσμο. Τεράστια αγάλματα, εκατοντάδες μικρότερα, πλάκες από πέτρα, χαραγμένες στα αρχαία ελληνικά και αρχαία αιγυπτιακά και δεκάδες μικρές σαρκοφάγοι από ασβεστόλιθο που πιστεύεται ότι περιείχαν κάποτε μούμιες ζώων βρέθηκαν από δύτες και ανασύρθηκαν. Ο Δρ. Ντάμιαν Ρόμπινσον, διευθυντής του Κέντρου Θαλάσσιας Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, μέλος της ομάδας που εργάζεται στην περιοχή, δήλωσε: «Είναι μια μεγάλη πόλη. Η περιοχή έχει συντηρηθεί σε αξιοσημείωτο βαθμό. Τώρα αρχίζουμε να εξετάζουμε κάποιες περιοχές με ιδιαίτερο ενδιαφέρον προσπαθώντας να καταλάβουμε τον τρόπο ζωής εκείνης της εποχής. Αρχίζουμε να δημιουργούμε μια πλούσια εικόνα για πράγματα όπως το εμπόριο και τη φύση της θαλάσσιας οικονομικής πολιτικής εκείνης της περιόδου».


Επιμέλεια: Μάριος Μπουμπής













Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

~ * ΝΕΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ: Έτοιμα τα πειράματα ψεκασμού της ατμόσφαιρας με θείο!!! * ~






Πείραμα που χρηματοδοτείται από τον ιδρυτή της Microsoft Bill Gates θα συντελέσει στο να εκλυθούν στην ατμόσφαιρα του Νέου Μεξικού χιλιάδες τόνοι σωματιδίων θείου ως μέρος μίας μελέτης γεωμηχανικής, παρά τις έντονες προειδοποιήσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων σχετικά με τις καταστροφικές συνέπειες που θα έχει μία τέτοια ενέργεια για το οικοσύστημα του πλανήτη.

“Ο David Keith, ένας εκ των ερευνητών, υποστήριξε ότι η
ηλιακή γεωμηχανική μπορεί να αποτελέσει μία λύση χαμηλού κόστους για τη μείωση του ρυθμού της ανάπτυξης της υπερθέρμανσης του πλανήτη, αλλά έτεροι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η συγκεκριμένη ενέργεια μπορεί να έχει απρόβλεπτες και καταστροφικές συνέπειες για τα καιρικά συστήματα και τις προμήθειες τροφίμων της γης,” σύμφωνα με δημοσίευμα της Guardian που παρουσιάζει για τους αναγνώστες του το pentapostagma.gr.

“Το συγκεκριμένο πείραμα, που θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με τον James Anderson στην Αμερική θα ξεκινήσει περίπου σε ένα χρόνο και θα περιλαμβάνει την έκλυση δεκάδων ή εκατοντάδων κιλών σωματιδίων θείου στην ατμόσφαιρα ώστε να μετρηθεί η επίδραση στη χημική σύσταση του όζοντος. Από τη στιγμή που είναι αδύνατη η προσομοίωση της πολυπλοκότητας της στρατόσφαιρας σε εργαστηριακό περιβάλλον, ο Keith αναφέρει ότι το συγκεκριμένο πείραμα θα παρέχει μία ευκαιρία για τη βελτίωση των μοντέλων του στρώματος του όζοντος και πώς αυτό θα μπορέσει να αλλοιωθεί μέσω ενός εκτεταμένου ψεκασμού θείου.”

Το πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του Harvard, κατά το οποίο θα ψεκασθούν από υψόμετρο 80.000 ποδιών σωματίδια θείου πάνω από το Fort Sumner στο Νέο Μεξικό χρηματοδοτείται από τον Bill Gates o οποίος νωρίτερα μέσα στη χρονιά χρηματοδότησε αδρά το πρόγραμμα γεωμηχανικής για τη χειραγώγηση του κλίματος της γης...
Οι συνέπειες των ψεκασμών με θείο θα είναι καταστροφικές για τους φτωχούς ανθρώπους του τρίτου κόσμου.

Ο μετεωρολόγος του Πανεπιστημίου Rutgers Alan Robock έχει δημιουργήσει προσομοιωτές στον υπολογιστή οι οποίοι υποδεικνύουν ότι τς σύννεφα θείου μπορούν πιθανώς να αποδυναμώσουν τις Ασιατικούς και Αφρικανικούς μουσώνες μειώνοντας τη ποσότητα βροχοπτώσεων και καταστρέφοντας τις σοδειές δισεκατομμυρίων ατόμων...

“Φανταστείτε τι θα γινόταν αν προκαλούσαμε ξηρασία και πείνα ενώ προσπαθούσαμε να μειώσουμε τη θερμοκρασία της γής,” δήλωσε ο Robock σε συνέδριο γεωμηχανικής που πραγματοποιήθηκε το 2010.

Ας δούμε όμως και μία πιο άμεση πλευρά, που αφορά όλους μας.

Οι επιδράσεις του βομβαρδισμού της ατμόσφαιρας με διοξείδιο του θείου στην υγεία εγείρουν πάρα πολύ σημαντικά ερωτήματα και ενστάσεις σχετικά με το αν τέτοια προγράμματα θα πρέπει να προχωρήσουν.

Παρακάτω ακολουθούν οι σημαντικότερες επιδράσεις στην υγεία από την έκθεση στο θείο:
- Νευρολογικές επιπτώσεις και αλλαγές στη συμπεριφορά
- Διατάραξη της κυκλοφορίας του αίματος
- Βλάβες στη καρδιά
- Επιδράσεις στα μάτια και την όραση
- Αποτυχίας αναπαραγωγής
- Βλάβη στο ανοσοποιητικό σύστημα - το στομάχι και διαταραχή του γαστρεντερικού συστήματος
- Βλάβη στο συκώτι και τις λειτουργίες των νεφρών
- Προβλήματα ακοής
- Διαταραχή του μεταβολισμού των ορμονών
- Δερματολογικές επιδράσεις
- Κίνδυνος ασφυξίας και πνευμονικής εμβολής

Τώρα πλέον είναι ξεκάθαρο ότι προσπαθούν να μειώσουν τον πληθυσμό της γής με οποιοδήποτε δυνατό μέσο.... Ο Bill Gates είναι ένας από τους πρωτεργάτες, και πλέον όποιες αντιρρήσεις περί συνωμοσιολογικών θεωρίων πρέπει να σταματήσουν εδώ...








~ * Βρέθηκε το έγγραφο σταύρωσης του Ιησού!!! * ~






Το συγκλονιστικό αυτό έγγραφο (αντίγραφο του οποίου βλέπετε στη φωτογραφία παρακάτω), παρέμεινε μέχρι το 1309 μ..Χ. τελείως άγνωστο οπότε και βρέθηκε στη γνωστή σε όλους σήμερα, για τον καταστροφικό σεισμό πόλη (L’Aquila) της Κεντρικής Ιταλίας (κοντά στην οποία έχει ανακαλυφθεί η αρχαία ρωμαϊκή πόλη του Αμιτερνο, όπου βρέθηκε το σπίτι του Πόντιου Πιλάτου).

Το 1381 μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη επί των ημερών του Πατριάρχου Ιερεμίου.

Μεταφράστηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Διονύσιο, κατά το έτος 1643.






Μετάφραση:
“Τω εβδόμω και δεκάτω Τιβερίου Καίσαρος, Βασιλέως Ρωμαίων, μονάρχου ανικήτου,
Ολυμπιάδος διακοσιοστής πρώτης, Ηλιάδος ογδόης από κτίσεως κόσμου, κατά τον
ημέτερον μερισμόν των Εβραίων τετράκισχίλια και εκατόν εβδομήκοντα τέσσερα έτη και
καταβολής των Ρωμαίων βασιλείας έτη εβδομήκοντα τρία και από της ελευθερίας της
δουλωσύνης Βαβυλώνος έτη πεντακόσια εβδομήκοντα και καταστροφής του ιερού
βασιλείου έτη εννενήκοντα και επτά, επί υπάτου του λαού των Ρωμαίων Λουκίου Ζιζονίου
και Μάρκου Συννίου και ανθυπάτου του Ιλλιρικού Παλιστέρα, κοινού διοικητού της χώρας
των Ιουδαίων Κουίντου Φλαβίου, επί της διοικήσεως Ιερουσαλήμ ηγεμόνος κρατίστου
Ποντίου Πιλάτου, επιστάτου της Κάτω Γαλιλαίας Ηρώδου του Αντιπάτρου, της άκρας
αρχιερωσύνης Άννα και Καιάφα Αλλιάσου και Ματίλ μεγιστάνων εις τον ναόν, Ραμπάλ
Αμαμπέλ Πιοκτένου εκατόνταρχου υπάτου Ρωμαίων της πόλεως Ιερουσαλήμ Σουμπιμασάξιου Ποπιλίου Ρούφου.


Εγώ Πόντιος Πιλάτος, ηγεμών δια της βασιλείας των Ρωμαίων, επί του Πραιτωρίου της αρχιηγεμονίας, κρίνω και κατακρίνω και καταψηφίζω εις θάνατον σταυρικόν τον Ιησού λεγόμενον υπό του πλήθους Χριστόν, και από πατρίδος Γαλιλαίας, άνθρωπον στασιώτη κατά τον Νόμο του Μωσαϊκού και εναντίον του μεγαλοπρεπούς βασιλέως Ρωμαίων Τιβερίου Καίσαρος και ορίζω και αποφαίνομαι τον θάνατον αυτού σταυρικόν μετά των άλλων κατά το συνήθες των καταδίκων, επεί συνοίθρησεν αυτός πλήθος ανθρώπων πλουσίων και φτωχών, ουκ έπαυσε θορύβους εγείρων, ενοχλείν την Ιουδαίαν ποιών εαυτόν Υιόν Θεού και βασιλέα της Ιερουσαλήμ, απειλών φθοράν της Ιερουσαλήμ και του Ιερού Ναού, απαρνούμενος τον φόρον του Καίσαρος και τολμήσας εισελθείν μετά βαϊων θριαμβευτής και πλείστου όχλου ώσπερ τις Ρήξ εντός της πόλεως Ιερουσαλήμ ως τον Ι. Ναόν και διορίζομεν τον ημέτερον πρώτον εκατόνταρχον Κουϊντον Κορνήλιον περιάξαι τούτον παρρησία εις την χώραν Ιερουσαλήμ δεδεμένον, μαστιζόμενον και ενδεδυμένον πορφύραν, εστεφανωμένον ακάνθινω στεφάνω και βαστάζοντα τον ίδιον σταυρόν επί ώμου αυτού, ίνα ει παράδειγμα τοις άλλοις και πάσι τοις κακοποιοίς μεθ’ ού βούλομαι συνάγεσθαι δύο ληστάς φονείς και εξέρχεσθαι δια της πύλης Γιαμπαρόλας, της νυν Αντωνιανής, αναχθήναι δε Αυτόν τον Χριστόν παρρησία επί το όρος των κακούργων ονόματι Κολβάριον, ούτινος σταυρωθέντος μείναι το σώμα εν τω σταυρώ εις κοινόν θεώρημα πάντων των κακούργων, και άνω του σταυρού τίτλου τεθήναι γεγραμμένου τρισί γλώσσας τον ΙΗΣΟΥΣ ΑΛΟΝ Ο ΙΛΗΣ ΙΟΔΑΜ (Εβραϊστί) ΙΗΣΟΥΣ Ο ΝΑΖΩΡΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΙΟΥΔΑΙΩΝ (Ελληνιστί) ΙΕΖΟΥΣ ΝΑΖΩΡΑΙΟΥΣ ΡΕΞ ΙΟΥΔΑΙΟΡΟΥΜ (Ρωμαϊστί).

Ορίζομεν ουν μηδένα των ηστινοσούν τάξεις και ποιότητος τομήσαι απερισκέπτως της τοιαύτην εμποδίσαι δίκην, ως υπ’ εμού ωρισμένην μετά πάσης σεμνότητος εις ποινήν της αυτομολίας τούτου, Εβραίου όντος κατά τα ψηφίσματα και τους Νόμους της των Ρωμαίων Βασιλείας.

ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΗΜΕΤΕΡΑΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ
- Από της φυλής Ισραήλ: Ρωδιέ, Δανιήλ, Ραμπινήλ, Ιονακείν, Μπανικάν, Ροτάμ, Ιουταβέλ και Περκουλάμ.
- Από της Βασιλείας και ηγεμονίας Ρωμαίων: Λούκιος, Σεξτίλιος και Μαξιμίλιος.
- Από των Φαρισσαίων: Μπαρμπάς Συμεών και Μπονέλη.
- Από των υπάτων και δικαστών των Ρωμαίων: Λούκιος, Μπαντάνης, και Μακαρόλας.
- Από της αρχιερωσύνης: Ρωάν, Ιουάδους και Μπουκασόλης.
- Νομικός δημόσιος από των εγκλημάτων των Εβραίων: Μπουτάν”.




http://www.to-parakseno.gr/2013/04/blog-post_497.html



~ * Γενετικά πειράματα στην αρχαιότητα * ~





Πηγές για τερατόμορφα πλάσματα υπάρχουν σε όλες τις μυθολογίες του κόσμου. Από τις Αιγυπτιακές Σφίγγες και τους Κενταύρους της Ελληνικής μυθολογίας, μέχρι τον Οάννες τον Θεό των Μεσοποτάμιων με το ψαρίσιο σώμα του και τις γοργόνες ή σειρήνες των αρχαίων μύθων και θρύλων, οι περιγραφές δεν σταματούν να υπονοούν ότι τα τέρατα αυτά ήταν συνδυασμός πολλών ζώων σε ένα ή ανθρώπου και ζώου μαζί.
Υδρόβια, ιπτάμενα ή χερσαία «μυθικά» πλάσματα πάντα τρομοκρατούσαν ή βοηθούσαν τους ανθρώπους ανάλογα με την περίσταση.

Πασίγνωστα τέρατα τις αρχαιότητας ήταν οι Κένταυροι, διασταύρωση ανθρώπου και αλόγου. Ο πατέρας των Κενταύρων και πρώτος Κένταυρος της μυθολογίας θεωρείται ο Ιξίονας. Μεταμορφώθηκε από τον Δία γιατί τόλμησε να κοιτάξει ερωτικά την «βασίλισσα του ουρανού» (Ήρα). Ο Δίας τον καλεί σε τραπέζι στον Όλυμπο, στην κατοικία των Θεών και τον ξεγελά σχηματίζοντας ένα νέφος με τη μορφή της Ήρας. Μόλις ο Ιξίονας ενώθηκε με το νέφος, μεταμορφώθηκε από τη μέση και κάτω σε άλογο. Έτσι γεννήθηκε ο πρώτος Κένταυρος. Την μεταφορά του τέρατος πίσω στην Γη, την αναλαμβάνει ο Ερμής. Το αρχαίο κείμενο μας πληροφορεί πως: «ο Ερμής έδεσε το Ιξίονα σε ένα πτερωτό τροχό, ο οποίος τον έφερε δια του αιθέρος».

Ο πιο γνωστός Κένταυρος είναι ο Χείρωνας που ζούσε κάπου στο Πήλιο (οι φήμες λένε για την τοποθεσία όπου βρίσκεται σήμερα το χωριό Μηλιές) και ήταν μια διασταύρωση αλόγου και ανθρώπου, όπως άλλωστε ο κάθε Κένταυρος, αλλά είχε μια ιδιαιτερότητα. Εκτός από εξαιρετικός κυνηγός ήταν και καταπληκτικός ιατρός. Την ικανότητα αυτή την είχε από τον Κρόνο που ήταν πατέρας του. Μητέρα του Χείρωνα ήταν η Νύμφη Φιλλύρα. Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο πανέξυπνος Κένταυρος ήταν δάσκαλος του Ασκληπιού, του περίφημου γιατρού - θαυματουργού της αρχαιότητας. Ως γνωστόν ο Ασκληπιός, γιος του Απόλλωνα, μπορούσε να ανασταίνει τους νεκρούς, και να επιβραδύνει τα γηρατειά (χάρη σε αυτήν του την ιδιότητα πήρε μέρος στην Αργοναυτική εκστρατεία). Ο Απολλόδωρος μας λέει σχετικά: «...και γενόμενος χειρουργικός και την τέχνην ασκήσας επί πολύ, ου μόνον εκώλυε τίνας αποθνήσκειν αλλά ανήγειρε και τους αποθανόντας». Η θαυματουργή του αυτή όμως ικανότητα του έδωσε ένα γρήγορο τέλος αφού ο Δίας επειδή ήθελε να είναι ο μόνος Θεός που να έχει το προσόν να ανασταίνει νεκρούς, θύμωσε και τον μετέτρεψε σε σχηματισμό άστρων (Οφιούχος).

Ένας από τους Θεούς που μπορούσε να είχε το τίτλο του βιολόγου είναι ο Ερμής. Γεννημένος στην Αρκαδία με πατέρα τον Δία και μητέρα την Μαία (η οποία ήταν:«θυγατήρ του Άτλαντος και πρεσβυτέρα των Πλειάδων»), ξεχωρίζει ανάμεσα στους Θεούς χάρη στην ικανότητά του να πετά γρήγορα από το ένα μέρος στο άλλο με πολύ ευκολία. Επίσης θεωρείται και εφευρέτης της Ελληνικής λύρας. Το κηρύκειο του Ερμή αποτελείται από δύο φίδια που το ένα κοιτά το άλλο, έχοντας τις ουρές τους ενωμένες. Στην ένθετη φωτογραφία βλέπουμε την διπλή έλικα του DNA, τον μυστικό κωδικό από τον οποίο αποτελείται η κάθε μορφή ζωής. Βλέπουμε ότι τα δύο σχέδια είναι πανομοιότυπα. Οι αρχαίοι Έλληνες κρυπτογράφησαν την ιδιότητα του Ερμή μέσα στο σύμβολό του.
Μέσα από αυτόν τον συμβολισμό βλέπουμε ότι και ο Ασκληπιός είχε γνώσεις γενετικής Βιολογίας από τρία χαρακτηριστικά: Το πρώτο είναι ότι διδάχτηκε ιατρική από τον Κένταυρο που ήταν ένα γενετικό πείραμα των «Θεών». Επίσης ήξερε να ξαναφέρνει σε ζώσα κατάσταση τους νεκρούς και να τους επιβραδύνει τα γηρατειά (μήπως με μία τεχνική αναζωογόνησης των κυττάρων ή του DNA;) και το κυριότερο, ο Δίας τον μετέτρεψε στον αστερισμό του Οφιούχου. Οφιούχος σημαίνει «αυτός που κρατεί, που έχει τον Όφη», δηλαδή αυτός που κρατά το φίδι (DNA). Σύμφωνα με τον παραπάνω συμβολισμό, αυτός που έχει γνώση του DNA, αυτός που «κατέχει» τα μυστικά του κλειδιού των συστατικών της ζωής.

Άλλες ιδιότητες του Κηρύκειου είναι «να αποκοιμίζει και να αφυπνίζει τους θνητούς, να σέρνει οπίσω τας ψυχάς των νεκρών» και όποιο αντικείμενο αγγίζει να μετατρέπεται σε χρυσό! (Γι’ αυτό το λόγο ο Ερμής κατέχει μια εξέχουσα θέση στα μυστήρια της Αλχημείας). Κάτι άλλο που πρέπει να προσέξουμε στην εμφάνιση του Έρμη είναι τα φτερά στα σαντάλια του. Οι αρχαίοι Έλληνες συμβόλιζαν την ικανότητα του «γρηγορόφτερου» Ερμή στα φτερωτά υποδήματά του. Σε μεταγενέστερες απεικονίσεις του Ερμή, τα φτερά τοποθετούνται στο Κηρύκειο, στο στήθος του, στους ώμους ή ακόμα και στο καπέλο που φοράει.

Στην Ομήρου Οδύσσεια διαβάζουμε:
«Είπε και υπάκουσε ο γοργός του Δία αποκρισάρης. Κι έδεσε ευτύς στα πόδια του τα δύο όμορφα σαντάλια, χρυσά και αιώνια, που μαζί με την πνοή του ανέμου, παντού, σε ατελείωτες στεριές και πέλαγα τον πάνε. Έπειτα πήρε το ραβδί, που ανθρώπων - όσους θέλει - μαγεύει μάτια ή και ξυπνά πάλε άλλους κοιμισμένους. Μ’ αυτό στα χέρια ο δυνατός Αργοφονιάς πετούσε.»

Το ότι οι Θεοί ήταν ικανοί να ανασταίνουν τους νεκρούς και μάλιστα με θαυματουργό τρόπο (άρα με κάποια τεχνική ανώτερης βιολογίας) μπορούμε να το δούμε από δύο μύθους που βασικά είναι οι ίδιοι και απλώς έχουν μεταφερθεί από την Ελλάδα στην Αίγυπτο με συνέπεια να διηγούνται με άλλο τρόπο. Έτσι σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Τάνταλος κατασκεύασε ένα γεύμα από το διαμελισμένο σώμα του γιου του Πέλοπα και το σερβίρισε στο τραπέζι, στο οποίο είχε καλέσει τους Θεούς. Οι Θεοί κατάλαβαν γρήγορα το αηδιαστικό συστατικό του φαγητού και ανάστησαν τον Πέλοπα, βράζοντάς τον ξανά. Όμως δεν το αντιλήφθηκαν αρκετά γρήγορα γιατί ο ένας από τους ώμους του είχε φαγωθεί από την Θεά Δήμητρα, τον οποίον τον αντικατέστησαν με ένα φιλντισένιο (ένα δείγμα ρομποτικής;).

Έναν παρόμοιο μύθο έχουμε στην Αιγυπτιακή μυθολογία, όταν ο Σέτ επειδή ζήλευε πολύ τα αξιώματα και τα κατορθώματα του αδελφού του,(Όσιρη) αποφάσισε να τον σκοτώσει. Με κάποιο κόλπο ο Σετ έβαλε τον Όσιρη σε μία κασέλα και την έριξε στον Νείλο. Η κάσα με το πνιγμένο Όσιρη παρασύρθηκε στην θάλασσα. Η αδελφή και γυναίκα του, η Ίσιδα, έψαξε βρήκε το πνιγμένο σώμα του και το έφερε πίσω στην Αίγυπτο. Έκρυψε το σώμα αλλά ο Σετ καθώς κυνηγούσε το βρήκε τυχαία. Γνωρίζοντας τις «μαγικές» ιδιότητες της Ίσιδας έκλεψε το σώμα και το διαμέλισε σε δεκαέξι μέρη που τα έκυψε σε όλη την Αίγυπτο. Η Ίσιδα έψαξε και βρήκε όλα τα μέρη. Μπόρεσε να ανασυγκροτήσει το σώμα του αλλά δεν πέτυχε να το ξαναζωντανέψει εντελώς. Οι εν μέρει επιτυχείς προσπάθειές της ανταμείφτηκαν στο ότι μπόρεσε να συλλάβει το παιδί του, τον Ώρο. Ας σημειωθεί εδώ ότι ο Ώρος παρουσιάζεται στις τοιχογραφίες και στα αγάλματα με κεφάλι γερακιού.

Κάτι ανάλογο του Κενταύρου ήταν και οι σάτυροι της Ελληνικής μυθολογίας οι οποίοι ήταν ένα «μίγμα» κατσικιού και άντρα. Έχοντας οπλές αντί για πόδια, μυτερά αυτιά και δύο κέρατα στο μέτωπο, η μόνη απασχόλησή τους ήταν να περνούν τον καιρό τους παίζοντας αυλό (που πολλές φορές η μουσική του ήταν μαγική), με ύπνο και ερωτοτροπίες με τις νύμφες. Ο πιο γνωστός απ’ όλους είναι ο Πάνας (Θεός της φύσης και του γλεντιού, αφού απεικονίζεται συχνά δίπλα στον Διόνυσο) με καταγωγή από την Αρκαδία της Πελοποννήσου και πατέρα τον Ερμή. Το αντίστοιχο θηλυκό των σάτυρων ήταν οι Λάμιες ή ‘Αρπυες οι οποίες έμοιαζαν πιο πολύ με τετράποδο όν που είχε λέπια ή κάτι παρόμοιο. Το δε κεφάλι και στήθος ήταν γυναίκας και σύμφωνα πάντα με την μυθολογία οι λάμιες άρπαζαν άντρες και παιδιά και ποτέ γυναίκες. Ο Μύθος λέει ότι η λάμια είχε χάσει από ατύχημα όλα τις τα παιδιά και γι’ αυτό από θυμό και εκδίκηση έτρωγε μόνο παιδιά και άντρες. Κάτι ανάλογο ήταν και οι Σειρήνες που είχαν κεφάλι γυναίκας και σώμα πουλιού με φτερά. Στις παραστάσεις τις βλέπουμε με στήθος γυναίκας και να κρατούν μουσικό όργανο (συνήθως λύρα).

Επιστρέφοντας στην Αιγυπτιακή μυθολογία έχουμε την περίφημη Σφίγγα. Το περίφημο μνημείο που στέκει ακόμα σιωπηλό, κοντά στο συγκρότημα των πυραμίδων της Γκίζας περιμένοντας κάποιον να αποκαλύψει τα μυστικά του. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους χτίστηκε κατά την εποχή του Χάφρα (2800 π. Χ. περίπου) από ένα μονόλιθο που έμεινε ως πλεόνασμα από τους κατασκευαστές της Μεγάλης Πυραμίδας. Ένα μισοξαπλωμένο λιοντάρι με ανθρώπινο κεφάλι ύψους 21 μέτρων και πλάτους πάνω από 61 μέτρα, του οποίου το βάρος υπολογίζεται σε εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες τόνους. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι αναφέρονταν σε αυτήν ως «ούχ» που σημαίνει «πελεκητό πράγμα» και μεταγενέστερες γενιές αναφέρονταν σε αυτήν ως «εικόνα του ανατέλλοντος θεού ήλιου». Η λέξη «Σφίγξ» χρησιμοποιήθηκε από τους Έλληνες γιατί έμοιαζε με το δικό τους μυθολογικό τέρας. Οι άραβες, ο λαός που μας έχει δώσει πολλές πληροφορίες για την Αίγυπτο, ονόμαζαν την Σφίγγα ως «Πατέρα του τρόμου».
Όσον αφορά την Ελληνική Σφίγγα τώρα, ήταν και αυτή ένα τέρας με γυναικείο κεφάλι, σώμα λιονταριού και φτερά. Σύμφωνα με τον μύθο στέκονταν έξω από την Θήβα, καθισμένη σε ένα ψηλό βράχο και σκότωνε τους περαστικούς που δεν μπορούσαν να λύσουν τους γρίφους της. Μόνο ένας κατόρθωσε να λύσει το γρίφο της και αυτός ήταν ο Οιδίποδας. Η Σφίγγα του έβαλε το πασίγνωστο αίνιγμα στο οποίο έπρεπε να βρει ποιο όν περπατά το πρωί στα τέσσερα πόδια, το μεσημέρι στα δύο και το βράδυ με τα τρία. Ο έξυπνος Οιδίποδας απάντησε ο άνθρωπος, αφού όταν είναι μωρό (το πρωί) μπουσουλάει στα τέσσερα, όταν μεγαλώνει (το μεσημέρι) περπατά στα δύο, και στα γηρατειά (το βράδυ) χρησιμοποιεί μπαστούνι για να στηρίζεται (τρία πόδια). Αφού έλυσε το γρίφο έβγαλε το σπαθί του και την σκότωσε. Μία άλλη παραλλαγή του μύθου, πιο ενδιαφέρουσα μας λέει ότι αφού λύθηκε ο γρίφος η Σφίγγα έπεσε από το βράχο που κάθονταν, στον γκρεμό και αυτοκτόνησε.
Φαίνεται ότι και η Ελληνική αλλά και οι Αιγυπτιακή Σφίγγα χρησίμευαν για να προστατεύουν «κάτι». Μια Αιγυπτιακή επιγραφή που χρονολογείται από την εποχή του Χάφρα, απεικονίζει την Σφίγγα να λέει: «... Προστατεύω το παρεκκλήσιο του τάφου σου. Φρουρώ τον επιτάφιο θάλαμό σου. Αποκρούω τον απρόσκλητο ξένο. Ρίχνω τους εχθρούς στο χώμα και τα όπλα τους μαζί με αυτούς. Διώχνω τον μοχθηρό από το παρεκκλήσιο του τάφου σου. Καταστρέφω τους αντιπάλους σου στον τόπο που καραδοκούν και τον φράζω για να μην έρθουν άλλο πια...».

Μήπως οι Σφίγγες υπήρχαν σε ιερούς - «Θεϊκούς» τόπους; Μήπως προστάτευαν κάτι που οι κοινοί θνητοί δεν έπρεπε να δουν, και όταν αποτύχαιναν τον σκοπό τους, ξέροντας την τιμωρία των Θεών αυτοκαταστρέφονταν; (Ελληνική Σφίγγα). Πειράματα Γενετικής για φύλαξη ορισμένων τόπων έχουμε στην Αρχαία Ελλάδα. Ο Κέρβερος το σκυλί - φύλακας του Κάτω Κόσμου, γιος Τυφωέως και της Εχίδνης, υποδέχονταν τους νεκρούς φιλικά, κουνώντας μάλιστα και την ουρά του, αλλά δεν άφηνε κανέναν νεκρό να περάσει και να γυρίσει πίσω στον τόπο των ζωντανών. Με τα τρία ή πενήντα κεφάλια του (Θεογονία Ησίοδου) και τα πάντα κοφτερά θανατηφόρα δόντια του καθώς και με την ουρά δράκου που είχε, τρομοκρατούσε όποιον ζωντανό ήθελε να «εισβάλλει» στην χώρα των νεκρών. Ο μόνος που κατόρθωσε να τιθασεύσει αυτό το πλάσμα ήταν ο Ηρακλής, ημίθεος γιος του Δία. Επίσης ο Κέρβερος αναφέρεται και ως : «φύλακας των πυλών του Ουρανού».

Άλλος ένα φύλακας ήταν και ο περίφημος Μινώταυρος, που ο Βασιλιάς της Κρήτης Μίνωας είχε καταδικάσει να ζει στον περίφημο λαβύρινθο μέχρι τον θάνατό του από τον Θησέα. Γέννημα ενός άσπρου ταύρου («ουράνιου, όπως θα λέγαμε στην Αιγυπτιακή μυθολογία) και της άπιστης γυναίκας του βασιλιά, το ανθρωπόμορφο τέρας είχε το κεφάλι ταύρου και το σώμα ανθρώπου. Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό είναι ότι σε μερικά αγγεία, παραστάσεις κλπ. στο κέντρο του Μινωικού λαβύρινθου αντί για τον Μινώταυρο απεικονίζεται ο Κένταυρος, κάτι που μας κάνει να υποψιαστούμε ότι αυτά τα δύο τέρατα συνδυάζονται ή έχουν κάποια σχέση. Το αντίστοιχο τέρας στην Αίγυπτο φαίνεται να είναι ο Ανούβις με κεφάλι τσακαλιού. Λέγονταν ότι επέβλεπε την μουμιοποίηση και φύλαγε τους τάφους των νεκρών. Επίσης συνόδευε τους νεκρούς στον Κάτω Κόσμο και ζυγίζοντας την καρδιά τους με «το φτερό της αλήθειας» έκρινε τους πεθαμένους για να αποφασίσει ποιος «θα κέρδιζε την δόξα της μέλλουσας ζωής». Τέλος μια παράξενη ιστορία έχουμε από τον περίφημο εξερευνητή Μάρκο Πόλο όσον αφορά τα κυνοκέφαλα τέρατα. Γράφει λοιπόν στο ημερολόγιό του: «Στα νησιά Ανταμάν, έξω από την Μπούρμα υπάρχει μια σκληρή φυλή κυνοκέφαλων ανθρώπων που τρώει οτιδήποτε συλλάβει».

Πάντως όλες μυθολογίες μαρτυρούν ότι τα πιο αποκρουστικά τέρατα ήταν τα τέρατα της θάλασσας, τα οποία πάντα τρόμαζαν όλους τους αρχαίους πολιτισμούς που σε όλα τα μέρη της Γης φρόντιζαν να τα αποφεύγουν. Οι πιο γνωστές θαλάσσιες φυσιογνωμίες που έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας με την μορφή «παραμυθιών» είναι οι γοργόνες. Πολλές φορές μάλιστα έχουν αποτελέσει θέμα για κινηματογραφικές ταινίες. Ποιος δεν έχει δει την ταινία ‘’splash!’’ που στα ελληνικά μετονομάστηκε «Η γοργόνα», με τον Τόμ Χάνκς και την Ντάρυλ Χάνα. Ο πιο πρόσφατος μύθος μας έρχεται από την Γερμανία ως παραμύθι και λέγεται «Η Λορελάϊ». Ας δούμε τον μύθο αυτό όπως μας τον παρουσιάζει ο Μπερνάν Κλαβέλ στο βιβλίο του «Μύθοι και Θρύλοι απ’ όλες τις χώρες»: «...Η Λορελάϊ ήταν κάτι σαν σειρήνα, πανέμορφη, που τραγουδούσε ανεβασμένη στο βράχο της, για να μαγεύει τους θαλασσινούς και να τραβάει τα σκάφη τους πάνω στα βράχια. Όσο για όμορφη, ήταν πολύ. Τόσο που όμοιά της δεν υπήρχε. Κι η φωνή της ήταν υπέροχη. Όμως η Λορελάϊ δεν ήταν κακιά. Αντίθετα. Ήταν μάλλον καλή και τραγουδούσε για να κάνει τους ναυτικούς να ξεχάσουν το σκληρό επάγγελμα και τους κινδύνους του ποταμού, που πολλές φορές θυμώνει και τους πολεμάει. Λένε μάλιστα πως έδειχνε με το δάχτυλό της, στους ψαράδες, που βρίσκονταν τα ψάρια. Όμως γι’ αυτό δεν είμαι και πολύ σίγουρος. Θα έλεγα πως είναι η φαντασία, γιατί οι γοργόνες ανήκουν στην οικογένεια των ψαριών και δεν τους αρέσει καθόλου να σπαρταράνε μέσα στα δίχτυα. Την ήξεραν όλοι οι βαρκάρηδες γιατί την έβλεπαν, κάθε ηλιοβασίλεμα, να χτενίζει τα ξανθά της μαλλιά που έφθαναν ως την μέση της. Όμως φυσικά, η παρουσία μιας τόσο όμορφης γοργόνας δεν μπορούσε να μείνει μυστικό των θαλασσινών.

Στα καράβια, υπήρχαν πολλές φορές και επιβάτες και όσοι έβλεπαν μια φορά τη Λορελάϊ, δεν έπαυαν να μιλάνε γι’ αυτήν. Κάποια φορά, ο γιος ενός πανίσχυρου και πλούσιου κόμη, του Άλμπρεχτ, αποφάσισε να κλέψει τη Λορελάϊ και νάτον που φθάνει πάνω στο κατάμαυρο άλογό του και ζητάει από ένα γέρο βαρκάρη να τον οδηγήσει στη βάση του βράχου. Είναι σούρουπο, το φως είναι χρυσαφί και τα κύματα σταχτιά, η αγαπημένη ώρα της γοργόνας. Βρίσκεται πάνω στο βράχο της και αρχίζει να τραγουδάει. Ο νεαρός μένει με κομμένη την ανάσα και έπειτα αρχίζει να φωνάζει στο βαρκάρη: Πλεύρισε! Πλεύρισε στο βράχο! Ο γέρος αφήνει τα κουπιά και λέει ήρεμα: Αδύνατο... Κανένας δεν μπόρεσε ποτέ να πλευρίσει εδώ. Τα κύματα είναι άγρια και θα αναποδογυρίσουν την βάρκα μου σαν τηγανίτα. Ο νεαρός θυμώνει απειλεί, μα καθώς ο γέρος δεν τον ακούσει ζητάει: Πλησίασε όσο μπορείς. Θα καταφέρω να πηδήξω ως το βράχο. Έτσι και έγινε ο νέος πηδάει αλλά βρίσκεται στο ποτάμι και η βαριά του πανοπλία τον παρασέρνει γρήγορα στο βυθό προτού ο γέρος βαρκάρης προλάβει να βοηθήσει. Μαθαίνοντας το θάνατο του μοναχογιού του, ο κόμης Άλμπρεχτ θυμώνει πολύ. Τα βάζει με τους βαρκάρηδες και θέλει να εκτελέσει εκείνον που οδήγησε τον γιο του στο βράχο. Κανένας όμως δεν μιλάει και ο κόμης στρέφει τότε το θυμό του ενάντια στην Λορελάϊ. Λέει πως είναι μάγισσα και προστάζει τον αξιωματικό της φρουράς του να την κάψει ζωντανή. Παίρνει μια ντουζίνα άντρες, κατορθώνει και σκαρφαλώνει στο βράχο όπου έχει κρυφτή η κοπέλα και προσπαθεί να την πιάσει για να την τραβήξει κοντά του. Εκείνη τρομαγμένη αρχίζει να φωνάζει: Ποταμέ, βοήθεια! Ω! ποταμέ! Σώσε με απ’ το θυμό των ανθρώπων! Δεν έκανα κακό, σώσε με απ’ την αδικία! Και τότε, σαν κάποιος να τον κρατούσε και τον ξαφνικά τον άφησε, ο ποταμός αρχίζει και φουσκώνει.
Οι στρατιώτες και ο αξιωματικός παρασύρονται. Κανένας δεν θα μάθει ποτέ τι απογίνανε, μα το σίγουρο είναι πως και η Λορελάϊ χάθηκε και αυτή κάτω απ’ τα νερά. Ποτέ δεν θα την ξαναδούμε στο βράχο της. Και όμως, μερικά βράδια, όταν ο ήλιος ρίχνει το χρυσάφι του στην πέτρα και το ποτάμι μοιάζει με τα ξανθά μαλλιά της Λορελάϊ, ακούγεται η φωνή της. Μια φωνή δροσερή και καθάρια σαν τις πηγές που γεννιούνται στη βάση των πάγων, μια φωνή που υψώνεται από το Ρήνο με το πρώτο φύσημα του νυχτερινού αέρα...».
Αν και λίγο μεγάλος ο παραπάνω μύθος, μας δίνει πολύτιμες πληροφορίες για την ζωή των γοργόνων έτσι όπως την είδαν οι άνθρωποι της σημερινής εποχής. Και λέμε την είδαν γιατί στο μύθο δεν υπάρχει τίποτα το φανταστικό. Αντιθέτως υπάρχουν στοιχεία πραγματικά. Αναφέρεται ο Ρήνος, η Γερμανία και το όνομα του κόμη.

Στην Ελληνική μυθολογία τον αντίστοιχο μύθο για τις γοργόνες τον έχουμε από την περίφημη Γοργώ (ή Μέδουσα). Το τερατώδες αυτό δημιούργημα των Θεών, περιγράφεται να έχει μαλλιά από φίδια, μεγάλους κυνόδοντες (κάτι σαν τους σημερινούς δράκουλες ή βρικόλακες, δηλαδή) και: «χαλκάς χείρας, χρυσάς πτέρυγας, με τας οποίας ίπτανται δια μέσου του αιθέρος». Έχουν επίσης ένα καταπληκτικό χαρακτηριστικό. Όσοι κοιτούσαν κατάματα τις γοργόνες, μετατρέπονταν σε πέτρα. Ο μοναδικός που μπόρεσε να νικήσει την Γοργώ, ήταν ο Περσέας, ο ημίθεος γιος του Δία και της Δανάης, που με την βοήθεια των Θεών κατέστρεψε αυτό το αποκρουστικό τέρας. Σύμφωνα με τον μύθο λοιπόν ο Περσέας εφοδιασμένος με πτερωτά πέδιλα (δεν μας θυμίζει τον Ερμή;), «κάλυμμα κεφαλής (κυνέην), το οποίον τας καθιστάς αόρατους» και «μία χάλκινην άρπην, την οποίαν του έδωσεν ο Ερμής, ίπταται δια μέσου του Ωκεανού και φθάνει εις τας Γοργόνας». Χωρίς να σχολιάσουμε, συνεχίζουμε το μύθο: κλείνοντας τα μάτια για να μην γίνει πέτρα, αφήνει το χέρι του να το καθοδηγήσει η Θεά Αθηνά και σκοτώνει το τέρας με το σπαθί του. Από το ακέφαλο σώμα του τέρατος βγαίνει ο Πήγασος, το περίφημο φτερωτό άλογο της Ελληνικής μυθολογίας. Τότε οι δύο αδερφές της Μέδουσας Σθεινώ και Ευρυάλη τον κυνηγούν αλλά τότε γίνεται κάτι το εκπληκτικό. Ο Περσέας δεν αφήνει τα δώρα των Θεών να πάνε χαμένα. Δοκιμάζει την «κυνέην» και αυτόματα γίνεται αόρατος. Ανεβαίνει πάνω στο καινούργιο του άλογο (τον Πήγασο) και φεύγει πετώντας. Το αρχαίο κείμενο μας πληροφορεί: «δεν δύναται να τον φτάσουν χάρις εις την κυνέην ήτις τον περικαλύπτει δια πυκνού σκότους». Όσον αφορά την πτήση: «ίπταται δια μέσου του διαστήματος του ουρανού και φθάνει εις την χώραν την πλησιεστέραν προς τον Θεόν Ήλιον (Αιθιοπία)». Ένα ενδιαφέρων στοιχείο είναι ότι το κεφάλι της Γοργώς έστω και κομμένο διατηρούσε την ιδιότητα να πετρώνει ότι κοιτάξει. Έτσι ο Περσέας έδωσε το κεφάλι σαν δώρο στην Θεά Αθηνά που το έβαλε επάνω στην ασπίδα της, συμπληρώνοντας έτσι το «μαγικό» οπλοστάσιό της.

Ανάλογα υδρόβια τέρατα είναι η Σκύλλα (η σχίζουσα) και η Χάρυβδη (η καταβροχθίζουσα) που βρίσκονταν στο στενό Ιταλίας και Σικελίας και έτρωγαν όποιον περαστικό καράβι περνούσε από εκεί. Εδικά για την Σκύλλα υπάρχει ο μύθος που μιλά για τον έρωτά της με τον Γλαύκο προτού φυσικά μεταμορφωθεί σε τέρας. Η Σκύλλα ήταν μια από τις πιο όμορφες νύμφες του Ολύμπου και ο Γλαύκος πρώην ψαράς που οι Θεοί τον μεταμόρφωσαν σε ψάρι αφού του έριξαν ένα περίεργο φυτό στα δίχτυα του το οποίο και έφαγε. «Τότε το σώμα του γέμισε λέπια, τα πόδια του ενώθηκαν σε ουρά ψαριού, τα χέρια του έγιναν πτερύγια και τα μαλλιά του πήραν το ίδιο χρώμα με τα φύκια». Μία μέρα ο Γλαύκος συνάντησε τη Σκύλλα που έκανε το μπάνιο της σε ένα λιμανάκι. Τότε την ερωτεύτηκε με την πρώτη ματιά. Αυτός όμως ήταν τόσο άσχημος που η όμορφη νύμφη τρόμαξε και άρχισε να τον αποφεύγει. Μην ξέροντας τι να κάνει ζήτησε την βοήθεια της μάγισσα Κίρκης «που ήξερε πολλά μυστικά και την φοβόντουσαν ακόμα και οι Θεοί». Η Κίρκη κατά περίεργο τρόπο μόλις είδε τον Γλαύκο τον αγάπησε και του πρότεινε να μείνει μαζί της και να τον κάνει πιο ισχυρό απ’ όλους τους Θεούς. Ο Γλαύκος επέμενε ότι δεν ήθελε αυτήν αλλά αντίθετα ήθελε να τον βοηθήσει να αποκτήσει την αγάπη της πανέμορφης Σκύλλας. Εκείνη τότε του έφτιαξε ένα μαγικό υγρό και του είπε να το ρίξει στο μέρος που θα έκανε μπάνιο η αγαπημένη του. Έτσι και έγινε ο Γλαύκος πήγε στο λιμανάκι, έριξε το υγρό και περίμενε. Με τις πρώτες ηλιαχτίδες εμφανίστηκε η Σκύλλα που βούτηξε στα νερά για το συνηθισμένο της μπάνιο. Μόλις μπήκε στη θάλασσα, συνέβη κάτι το τρομερό. Η θάλασσα άρχιζε να κοχλάζει λες και έβραζε, το χρώμα της έγινε γκρίζο ενώ τεράστιες φουσκάλες έσκαζαν στην επιφάνειά της. Μετά από μερικά λεπτά βγήκε από τον νερό η Σκύλλα. Μόνο που δεν ήταν όπως πριν. Είχε μεταμορφωθεί σε ένα φριχτό τέρας που ούρλιαζε. Προχωρούσε πάνω σε δώδεκα τριχωτά πόδια οπλισμένα με χοντρά, μυτερά νύχια και είχε τρεις λαιμούς και έξη κεφάλια με κατακόκκινα μάτια. Τα έξη ορθάνοιχτα στόματα άφηναν να φαίνεται μια τριπλή σειρά από δόντια, όμοια με του λύκου. Τότε ο Γλαύκος κατάλαβε πως η κακία Κίρκη τον εκδικήθηκε που αρνήθηκε τον έρωτά της, δημιουργώντας το απαίσιο αυτό τερατούργημα. Το τέρας ξαναμπήκε στο νερό και κολυμπούσε στην Σικελία. Για μα στιγμή ο Γλαύκος νόμισε πως το τέρας θα εκδικούνταν την Κίρκη αλλά όπως είπαμε κανένας, ούτε οι Θεοί, δεν είχαν μπορέσει να τιμωρήσουν την μάγισσα. Φθάνοντας στο στενό τα κύματα της Θάλασσας πέτρωσαν το τέρας και θρύλοι λένε πως ακόμη και σήμερα διακρίνεται σαν φοβερός βράχος που τρομάζει τους ναυτικούς.

Το αντίστοιχο τέρας της μυθολογίας των Βαβυλωνίων είναι ο Οάννες. Αυτός ο Θεός - τέρας είχε μια εξέχουσα θέση στο πάνθεο των Μεσοποτάμιων Θεών. Ο Βυρωσσός ένας Βαβυλώνιος ιερέας φρόντισε να μας διηγηθεί την ιστορία του πολιτισμού του από την αρχή της δημιουργίας της. Έτσι στο αρχαίο κείμενο διαβάζουμε οτι μια ομάδα από ξένα αμφίβια όντα ήταν εκείνη που έφερε τον πολιτισμό στην χώρα του. Αρχηγός της ομάδας αυτής ήταν ο Οάννες. Ήταν ένας συνδυασμός ψαριού και άντρα που ενώ την ημέρα ήταν έξω το βράδυ ξαναγύριζε στο νερό αφού ήταν αμφίβιος. Ας διαβάσουμε την περιγραφή του Βυρωσσού από το αρχαίο κείμενο: «Ολόκληρο το σώμα του ζώου ήταν σαν σώμα ψαριού. Και κάτω από το κεφάλι του ψαριού είχε άλλο ένα κεφάλι, καθώς και πόδια, σαν τα ανθρώπινα, μαζί με την ουρά του ψαριού. Η φωνή του, επίσης και η γλώσσα του, είχε φθόγγους σαν τους ανθρώπινους. Μια απεικόνισή του έχει διατηρηθεί ως σήμερα... Όταν έδυε ο ήλιος, το Όν αυτό είχε τη συνήθεια να ξαναβουτάει στη θάλασσα και να μένει στα βαθιά όλη νύχτα, γιατί ήταν αμφίβιο». Το καλό με την υπόθεση του Οάννες είναι οτι οι Βαβυλώνιοι δεν τον αποκαλούσαν με μεγαλοπρεπή επίθετα, όπως θα έπρεπε γιατί ήταν ο «Θεός» τους, αλλά τον αποκαλούσαν «σιχαμερό» και «αποκρουστικό». Εδώ ερχόμαστε στην απόδειξη. Αν ο μύθος ήταν βασισμένος στην φαντασία των ανθρώπων και μόνο, (οι αντίπαλοι της θεωρίας των αρχαίων αστροναυτών και γενικά ο κόσμος θεωρεί οτι οι μύθοι είναι φαντασιώσεις των αρχαίων λαών) τότε ο Θεός που χάρισε τον πολιτισμό, την τεχνολογία και την καλοσύνη του στα δημιουργήματά του, θα παρουσιάζονταν καλοκάγαθος, όμορφος, ενάρετος και γενικά η φύση του και όλα γύρω του θα ήταν τέλεια. Αντιθέτως βλέπουμε πως ο Οάννες παρουσιάζεται αποκρουστικός, τερατογεννημένος και η μόνη επαφή που έχει με τους ανθρώπους είναι να τους μαθαίνει καινούργια πράγματα και να τους διδάσκει τον πολιτισμό.

Οι αρχαίοι χρονικογράφοι πάντα διατηρούσαν τις αρχαίες παραδόσεις, μύθους και θρύλους που φυσικά για την εποχή τους αυτά ήταν ιστορικά γεγονότα, και μόνο στις μέρες μας θεωρούνται «μύθοι». Άλλοι δυο χρονικογράφοι - «μάρτυρες» είναι ο Μανέθων και ο Ευσέβιος. Ο Μανέθων αρχιερέας και γραφέας των ιερών ναών της Αιγύπτου και ο Ευσέβιος επίσκοπος της Καισάρειας και πρωτοχριστιανικός χρονογράφος (πέθανε το 339 μ. Χ) μας έχουν διασώσει στοιχεία για μερικά ακόμα τέρατα. Τα κείμενα του πρώτου διασώθηκαν από τον δεύτερο και έχοντας μια πλήρη γνώση των κειμένων και των δύο βλέπουμε οτι οι περιγραφές τους αλληλοσυμπληρώνονται. Ας δούμε λοιπόν τι λέει ο Ευσέβιος για την Αίγυπτο: «...Υπήρχαν δε εκεί ορισμένα άλλα τέρατα, από τα οποία μερικά ήταν αυτοδημιούργητα και εφοδιασμένα με σχήματα, που παράγουν ζωή (με την ικανότητα να παράγουν ζωή) και ότι έπλασαν ανθρώπους με δύο φτερά. Ακόμη και άλλους με τέσσερα φτερά και δύο πρόσωπα και ένα σώμα και δύο κεφαλές, γυναίκες και άνδρες, και με δύο φύσεις, αρσενικές και θηλυκές. Και ακόμη και άλλους ανθρώπους με μηρούς αιγών και κέρατα στο κεφάλι. Και ακόμη άλλους με πόδια ίππων. Και άλλους με σώμα ίππους στο πίσω μέρος, οι οποίοι είχαν τη μορφή των ιπποκενταύρων. Οτι είχαν πλάσει και ταύρους με ανθρώπινα κεφάλια, και σκύλους με τέσσερα σώματα, των οποίων οι ουρές εξέρχονταν σαν ουρές ψαριών στην πίσω πλευρά από τα οπίσθιά τους. Και ίππους με κεφάλια σκύλων. Και ανθρώπους ως και άλλα ακόμη τέρατα, με κεφάλι ίππου και σώμα ανθρώπινο και με ουρές σαν ψάρια. Και επίσης διάφορα δρακοντοειδή τέρατα. Και ψάρια και ερπετά και φίδια και πλήθος από μαγικά όντα πολυειδή και με διαφέροντα μεταξύ τους σχήματα, των οποίων ομοιώματα φύλαγαν στον ναό του Βήλου το ένα δίπλα στο άλλο».

Η παραπάνω περιγραφή μας δίνει πολύτιμες πληροφορίες. Ο Ευσέβιος μας περιγράφει τέρατα που είναι όμοια σε όλες τις «μυθολογίες». Κενταύρους, ένα είδος Μινώταυρου καθώς και ιπτάμενα όντα. Το συμπέρασμα; Όλες οι «μυθολογίες» έχουν ίδιες περιγραφές. Τα τέρατα υπήρχαν πραγματικά! Πως μπορεί ο Ευσέβιος που περιγράφει «δρακοντοειδή» να ξέρει την «μυθολογία» των Κινέζων που μας μιλάνε για ιπτάμενους δράκους δράκαινες των λιμνών; Η δύο απομακρυσμένοι πολιτισμοί είχαν την ίδια φαντασία ή τα τέρατα υπήρχαν.

Ποιο πάνω παραθέσαμε τις περιγραφές τεράτων από διάφορες μυθολογίες όλων των αρχαίων πολιτισμών, και είδαμε οτι συμπίπτουν έστω και αν οι πολιτισμοί που περιγράφουν το ίδιο τέρας (π. χ δράκοντες) απέχουν πολλά χιλιόμετρα μεταξύ τους. Έστω και αν τους χωρίζουν ωκεανούς, οι άνθρωποι ένιωθαν τον ίδιο φόβο για τα τερατουργήματα των «Θεών» τους. Ο φόβος που ένιωθαν θα πρέπει να ήταν μεγάλος για να διασωθούν αυτές οι περιγραφές μέχρι τις μέρες μας, και κάποιες από αυτές να μας συγκινούν ακόμη (γοργόνες). Αποδεικνύουμε λοιπόν ότι τα τέρατα αυτά υπήρξαν. Ποιός όμως από τους αρχαίους πολιτισμούς θα μπορούσε να κάνει γενετικά πειράματα; Κανένας, εξάλλου οι μύθοι λένε ότι τα τέρατα είναι προϊόντα των «Θεών». Εξωγήινοι που επισκέφθηκαν κάποτε την μικρή Γη μας δημιούργησαν αυτά τα ζώα είτε προς βάρος των ανθρώπων, είτε για την προστασία τους (βλέπε κέρβερο). Πως όμως αποδεικνύουμε ότι οι εξωγήινοι είναι αυτοί που έκαναν αυτά τα πειράματα; Ας φανταστούμε λίγο την τεχνολογία των «Θεών». Μπορούσαν να γίνονται αόρατοι, να διακτινίζονται, να κάνουν διαστρικά ταξίδια και τέλος, ναι, μπορούσαν να κάνουν βιολογικά πειράματα. Αν κάποιος έχει την τεχνολογία, και έχει αποκρυπτογραφήσει το DNA του ανθρώπου τότε η ένωση του με ζώα είναι κάτι το πολύ εύκολο. Ποιο πάνω αποδείξαμε οτι ο Ερμής καθώς και ο Ασκληπιός γνώριζαν τα μυστικά του. Ο πιο παρατηρητικός αναγνώστης θα έχει διαπιστώσει πλέον οτι ο Ερμής παρουσιάζεται σε όποιον μύθο και αν υπάρχουν «τέρατα». Ακόμα και εμείς στην σημερινή εποχή, με την ταπεινή μας τεχνολογία (και λέμε ταπεινή γιατί δεν έχουμε κάνει ακόμα διαστρικά ταξίδια, δεν έχουμε πάει ούτε καν πέρα από την Σελήνη) μπορούμε να κάνουμε βιολογικές αναμείξεις ζώων (προς το παρόν μόνο ζώα, γιατί δεν ξέρουμε από τι αποτελείται η βασική μορφή της ζωής, το DNA).

Ας δούμε που είχε φτάσει η επιστήμη της βιολογίας το 1987 έτσι όπως μα την περιγράφει ο Έριχ Φόν Νταίνικεν στο βιβλίο του «Είμαστε όλοι παιδιά των Θεών»: «Τον Απρίλιο του 1987 κατατέθηκαν 15 αιτήσεις ευρεσιτεχνίας για ζώα, που δεν υπάρχουν στην φύση. Για παράδειγμα, οι επιστήμονες του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας κατόρθωσαν να δημιουργήσουν τον αιγαμνό, μια διασταύρωση αιγός και αμνού, με βιογενετικό τρόπο. Η διασταύρωση αυτή του εργαστηρίου είναι στο μπροστινό μέρος πρόβατο και στο πίσω κατσίκα. Οι τρομαγμένοι κριτικοί ησύχασαν με την διαβεβαίωση, οτι το τέρας αυτό θα αποτελέσει μόνο το πρωτότυπο μιας σειράς, το μοντέλο της οποίας θα βελτιώνονταν, όπως υποσχέθηκαν οι Καλιφορνέζοι σχεδιαστές ζώων» (οι υπογραμμίσεις του γράφοντα). Δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε τίποτα από τα παραπάνω. Εφόσον οι άνθρωποι, οι κοινοί θνητοί μπορούν να κάνουν «θαύματα», φανταστείτε τι μπορεί να πραγματοποιήσουν οι «Θεοί» με την τεχνολογία τους. Φυσικά στα πιο πάνω παραδείγματα δεν χρειάζεται πιστεύω να αναφέρω κάν τον κλωνισμό που μόλις τώρα μας παρουσιάστηκε, ενώ ξέρουμε ότι πειράματα γίνονταν από την δεκαετία του '70, καθώς και το ότι Άγγλος επιστήμονας έχει κιόλας ήδη τα πνευματικά δικαιώματα για μία μελλοντική "ανακάλυψη". Την ένωση DNA ανθρώπου και ζώου!!! (περιοδικό Millenium, τεύχος 15).

Βέβαια ορισμένα από τα πειράματα, μπορούν βάση της θεωρίας των αρχαίων αστροναυτών να τα ερμηνέψουμε και ως όπλα. Παράδειγμα αποτελεί η Μέδουσα που η Αθηνά έβαλε επάνω στην ασπίδα της, ο Κέρβερος, το σκυλί φύλακας, καθώς και ο Πήγασος, που θα μπορούσε να ήταν ένα ανάλαφρο, όμορφο και γρήγορο ιπτάμενο όχημα. Επίσης αναφέραμε οτι ο Οάννες είχε και ουρά και πόδια, και κεφάλι ανθρώπινο και κεφάλι ψαριού. Μήπως ήταν εξωγήινος επισκέπτης με στολή ή το καλύτερο με στολή βατραχανθρώπου, αφού έρχονταν από το νερό; (κάτι σαν τον Ποσειδώνα δηλαδή). Ας σταματήσω εδώ όμως για να μην μπερδέψω τους φίλους/φίλες. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Εξάλλου ίσως όλα αυτά τα ερωτήματα να λυθούν στα προσεχή χρόνια. Ποιός ξέρει, οι Ολύμπιοι μπορεί ακόμα να παρακολουθούν την ανθρωπότητα και να συνεχίζουν τις δραστηριότητές τους, ακόμα και τα γενετικά πειράματά τους. Υπάρχει κάποιος που να μην γνωρίζει το τέρας του Λόχ - Νές ή Νέσσυ, όπως λέγεται χαϊδευτικά; Το περίφημο Κράκεν (γιγάντιο καλαμάρι), ο πασίγνωστος Big foot της Αμερικής και του Καναδά ή το αντίστοιχο Γιέτι στο Θιβέτ εξακολουθούν να σκορπούν το τρόμο στους ανθρώπους αλλά και την περιέργεια στους ερευνητές.






~ * Πύλη για το διάστημα η Καλαμάτα! Θα εγκαταστήσουν κέντρο ερευνών της NASA * ~


Πύλη για το διάστημα η Καλαμάτα




Πανεπιστημιακό Κέντρο Διαστημικής Ερευνας και Υψηλής Τεχνολογίας σχεδιάζουν να δημιουργήσουν στην περιοχή της Καλαμάτας Μεσσήνιοι ομογενείς.
Πτήσεις ειδικών αεροσκαφών και ανάπτυξη «διαστημικού τουρισμού»
Ο καθηγητής Αεροδιαστημικής και Διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών Λ-Sat επιθεωρητής της NASA, Περικλής Παπαδόπουλος, προανήγγειλε στο 1ο Αναπτυξιακό Συνέδριο Πελοποννήσου που πραγματοποιήθηκε στην Τρίπολη, την εγκατάσταση ενός σταθμού από τον οποίο θα γίνονται πτήσεις ειδικών αεροσκαφών έξω από την ατμόσφαιρα της Γης, και την ανάπτυξη «διαστημικού τουρισμού»,η οποία θα χρηματοδοτηθεί από ιδιωτικά κεφάλαια, θα έχει την υποστήριξη της NASA, ενώ για το θέμα αυτό είναι ενήμερη η κυβέρνηση.

Το συγκεκριμένο σχέδιο, μπορεί να αποδώσει με χρονικό ορίζοντα το 2020 κοντά στο 1 τρισ. δολάρια κι ανέφερε ότι τον προσεχή Ιούλιο, θα βρίσκεται στην Ελλάδα ο γενικός διευθυντής της NASA προκειμένου να υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με την Ελληνική Κυβέρνηση.

Γιατί στην Καλαμάτα;
Η περιοχή της Καλαμάτας, εκτός της ιδιαίτερης αγάπης του καθηγητή, επιλέχθηκε ύστερα από μελέτη λόγω της γεωγραφικής θέσης, αφού βρίσκεται στο σημείο όπου ενώνονται η Ευρώπη, η Ασία και η Αφρική, κάτι που ευνοεί την ανάπτυξη του «διαστημικού τουρισμού».

Νίκας: Η Καλαμάτα είναι «για τα μεγάλα και όχι για τα μικρά κι ασήμαντα»
Ο Παναγιώτης Νίκας, δήμαρχος της Καλαμάτας μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ανέφερε ότι «πρόκειται για ένα πρωτοποριακό σχέδιο το οποίο εφόσον προχωρήσει, δημιουργεί αναπτυξιακές προοπτικές, όχι μόνο για την πόλη της Καλαμάτας, αλλά για όλη την Πελοπόννησο και θα συμβάλλει στην επιστημονική έρευνα και την αναβάθμιση του πανεπιστημίου Πελοποννήσου, το οποίο δεν μπορεί να μείνει έξω, αφού πρωτίστως αναφερόμαστε σε πανεπιστημιακό ερευνητικό κέντρο».

Επίσης, σημείωσε ότι «ένα πανεπιστημιακό κέντρο διαστημικών ερευνών, μπορεί να φαίνεται μεγαλόπνοο έργο, αλλά οι Έλληνες και δη οι Μεσσήνιοι, διαχρονικά στην ιστορία τους, έχουν αποδείξει ότι είναι για τα μεγάλα κι όχι για τα μικρά και τα ασήμαντα», ενώ προσθέτει ότι «σ' αυτές τις δύσκολες εποχές που ζει ο τόπος, με την βαθιά οικονομική κρίση, πρέπει να οραματιζόμαστε, να σχεδιάζουμε και να εργαζόμαστε με ορίζοντα το μέλλον και τις επόμενες γενιές».

iefimerida






~ * Χειρούργησε τον εαυτό του * ~





Ένας Σοβιετικός χειρουργός αναγκάστηκε να χειρουργήσει τον εαυτό του και μάλιστα χωρίς αναισθησία προκειμένου να ζήσει.

Η απίστευτη ιστορία έλαβε χώρα το 1961 στη Σιβηρία, όπου ο χειρουργός Λεονίντ Ρογκόζοφ, συμμετείχε ως γιατρός στην ερευνητική σοβιετική αποστολή στον σταθμό Νοβολαζερέφσκαγια σε συνθήκες που ξεπερνούν τους -60 βαθμούς Κελσίου.

Κάποια στιγμή ο Ρογκόζοφ, αισθάνθηκε έντονη ναυτία, ανυπόφορους κοιλιακούς πόνους, και είχε ανεβάσει και πυρετό. Πήρε κάποια παυσίπονα για να ηρεμήσει αν και ο ίδιος σαν γιατρός είχε κάνει ήδη την διάγνωση του. Ήξερε ότι οι πόνοι ήταν μάλλον από σκωληκοειδίτιδα και την επόμενη μέρα έγινε εκείνο που φοβόταν. Παρουσιάστηκαν τα πρώτα σημάδια περιτονίτιδας. Έπρεπε άμεσα να μεταφερθεί σε κάποιο νοσοκομείο. Όμως σε εκείνη την περιοχή πολύ πιο πάνω από τον Αρκτικό κύκλο, η πλησιέστερη πόλη απείχε περισσότερο από 1600 χιλιόμετρα.
Μη έχοντας άλλη επιλογή και γνωρίζοντας πλέον ότι αν δεν χειρουργηθεί, θα πεθάνει, πήρε τη μεγάλη απόφαση. Να χειρουργήσει ο ίδιος τον εαυτό του. Βοηθοί του, στο ιατρείο της βάσης, ένας οδηγός και ένας μετεωρολόγος.

Ο οδηγός κρατούσε ένα μεγάλο καθρέπτη και ο μετεωρολόγος, είχε τον ρόλο του εργαλειοδότη. Ο Ρογκόζοφ ξάπλωσε και έβλεπε από τον καθρέπτη που του κρατούσε ο οδηγός την περιοχή της κοιλιάς του, όπου ο ίδιος θα χειρουργούσε. Ανοιξε μια τομή 10 εκατοστών και προχώρησε στην επέμβαση. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης ο Ρογκόζοφ, συχνά έχανε τις αισθήσεις του, ενώ αναγκαζόταν να σταματάει κάθε 10 λεπτά για να πάρει ανάσες.
Μετά από μήνες επέστρεψε στο Λένινγκραντ όπου τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος του Ερυθρού Λάβαρου, το οποίο διδόταν σε επιφανείς επιστήμονες. Από το 1986 μέχρι το 2000, διετέλεσε επικεφαλής του τμήματος χειρουργικής στο Ινστιτούτο Ερευνών της Αγίας Πετρούπολης για τον πνεύμονα και τη φυματίωση.


Επιμέλεια: Σοφία Χρονοπούλου







~ * Διάλογος ανάμεσα στο Σωκράτη και το Διόστρατο, ο μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος φέρεται να μιλά για την Επιστήμη της συγχώρεσης, την "τριαδικότητα" του ανθρώπου και... το χωροχρόνο. * ~






Διάλογος ανάμεσα στο Σωκράτη και το Διόστρατο, ο μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος φέρεται να μιλά για την Επιστήμη της συγχώρεσης, την "τριαδικότητα" του ανθρώπου και... το χωροχρόνο. 

- Σωκράτη, πες μου κάτι για την συγχώρεση.
- Όντως πρέπει κάτι να σου πω γι' αυτήν, διότι στην πραγματικότητα εσύ δεν συγχώρεσες κανέναν ποτέ…
- Μα τι μου λες, Σωκράτη! Έχω συγχωρέσει πολλές φορές!
- Φαινομενικά… για να φανείς καλός στα δικά σου και των άλλων τα μάτια. Στην ουσία ούτε οι άλλοι συγχώρεσαν κανέναν, όχι μόνο εσύ, αν αυτό σου κάνει να νιώθεις καλλίτερα…
- Τόσο κακοί είμαστε όλοι Σωκράτη;
- Όχι, τόσο ανήξεροι όλοι σας είσαστε, Διόστρατε. Ουδείς εκών κακός. Κακός γίνεσαι από την άγνοιά σου.
- Τι δεν ξέρουμε, Σωκράτη περί της συγχώρεσης;
- Δεν ξέρετε τίποτε.
- Τίποτε;
- Απολύτως τίποτε. Εσείς όλοι αγνοείτε την επιστήμη της συγχώρεσης. 
- Η συγχώρεση λοιπόν είναι επιστήμη;
- Είναι μεγάλη επιστήμη αυτή. Και ειδικοί σ' αυτήν την επιστήμη πάνω στην Γη είναι πολύ λίγοι, που μετρούνται στα δάκτυλα της μιας χειρός.
- Τότε οι άλλοι τι κάνουν, όταν δηλώνουν πως συγχώρεσαν;
- Αυτοί κοροϊδεύουν πριν απ' όλα τον εαυτόν τους και εξ αυτού- και τους άλλους. Για να κοροϊδέψεις τον άλλον - πρέπει να προηγηθεί υποχρεωτικά το στάδιο της αποβλάκωσης του ιδίου εαυτού σου. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι. Οι πνευματικά αγράμματοι κοροϊδεύουν τους πνευματικά αγράμματους. Ένας αγράμματος μπορεί να κοροϊδέψει μόνο δύο ειδικά για την περίσταση πρόσωπα: τον εαυτό του, λόγω αγραμματοσύνης και τον άλλον, επίσης αγράμματο. Η πνευματική βολή του αγραμμάτου δεν ξεπερνάει ποτέ τα όρια της αγραμματοσύνης. Γεννιέται εντός της, εξελίσσεται εντός της και πεθαίνει εντός της. 
- Βάσει αυτών που είπες, Σωκράτη, συνάγεται το συμπέρασμα, ότι:
κανείς κανέναν δεν συγχώρεσε, όλοι μας είμαστε ανήξεροι και εξ αυτού κακοί χωρίς την θέλησή μας, η συγχώρεση είναι ολόκληρη επιστήμη, αυτήν την επιστήμη την αγνοούμε λόγω της αγραμματοσύνης μας, και λόγω της αγραμματοσύνης μας κοροϊδεύουμε ο ένας τον άλλον, επίσης αγράμματο, και η αγραμματοσύνη ανακυκλώνεται εντός των πλαισίων της ιδίας.
- Πολύ σωστά, Διόστρατε! Ωραία ανακεφαλαίωση έκανες όλων των πριν λεχθέντων! 
- Με άλλα λόγια κάναμε μια εισαγωγή στο θέμα της συγχώρεσης.
- Διόστρατε, στην ουσία ήδη είπαμε τα πάντα, που χρειαζόταν να ειπωθούν, αφήσαμε μόνο την αιτία στην άκρη για να μπορέσει να την βρει ο κάθε ανήσυχος και φιλομαθής νους. Για την καρδιά του καθενός δεν λέω τίποτε- διότι αυτή ξέρει πολύ καλά την απάντηση… Η καρδιά σου, Διόστρατε, το βλέπω - ξέρει την απάντηση… 
- Την ξέρει, Σωκράτη, την ξέρει… Μέχρι να φιλοσοφήσει ο νους μου, περνώντας μέσα από χίλια μονοπάτια της αναζήτησης και της αιώνιας αμφιβολίας - η καρδιά μου σιωπηλή με κοιτάει και χαμογελάει, περιμένοντας υπομονετικά την στιγμή να έλθω ο ίδιος με την θέλησή μου σ' αυτήν και να την ρωτήσω, αυτή έχει έτοιμη ήδη την απάντηση. 
- Ακριβώς, Διόστρατε. Θέλω να σου πω κάτι, για να το θυμάσαι πάντα. Μέσα στο είναι σου υπάρχουν δυο υπερδυνάμεις, η μία- μαχητική και επιθετική, που συνεχώς ανησυχεί, διότι πασχίζει να μάθει τα πάντα- είναι ο νους. Και η άλλη- ειρηνική και ήρεμη, που δεν βιάζεται, δεν ανησυχεί, ξέρει τα πάντα και ουδέποτε αμφιβάλλει και ποτέ δεν φιλοσοφεί- είναι η καρδιά. Στο εξωτερικό επίπεδο ο νους φαντάζει ισχυρότερος, αλλά έτσι στην πραγματικότητα δεν είναι. Διότι στο εσωτερικό επίπεδο, το αληθινό- η καρδιά καθορίζει τα πάντα. Είναι η αληθινή υπερδύναμη, αλλά δεν επεμβαίνει, αν δεν της το ζητήσεις εσύ ο ίδιος. Εσύ λοιπόν είσαι η τελική απόφαση και επιλογή, είσαι η αιτία και το αποτέλεσμα, η ελεύθερη βούληση και ανταποδοτική δικαιοσύνη- νέμεση. Με καταλαβαίνεις, Διόστρατε;
- Σε καταλαβαίνω, Σωκράτη… σε καταλαβαίνω… 
- Πρόσεξε τι σου έχω πει, Διόστρατε: εσύ είσαι η τελική απόφαση και επιλογή, συνεπώς - η αιτία και το αποτέλεσμα. Είσαστε τρεις: εσύ, η καρδιά και ο νους. Στην ουσία εσύ και ο νους- είσαστε το παράγωγο της καρδιάς, αυτή προϋπήρχε και θα υπάρχει μετά. Για έναν και μοναδικό λόγο η καρδιά δέχτηκε να κατεβεί στην ισότιμη με τους άλλους δυο θέση- για να τους δώσει την δυνατότητα εξέλιξης. Εσύ λοιπόν, αναπτυσσόμενος με την μέθοδο λαθών και εμπνεύσεων- καθορίζεις τα πάντα, που σε αφορούν. Συνεπώς, είσαστε στο εξωτερικό προσωρινό επίπεδο οι τρεις- εσύ, η καρδιά και ο νους. Με όποια πλευρά συμμαχήσεις, της δώσεις την προτίμησή σου- εκείνη η πλευρά θα νικήσει στο εξωτερικό προσωρινό επίπεδο. 
- Και στο εσωτερικό επίπεδο τι θα γίνει, Σωκράτη;
- Στο εσωτερικό επίπεδο, ασχέτως της προηγούμενής σου σωστής η λάθους επιλογής - η καρδιά, ως αληθινή αφέντρα, θα βάλει τα πάντα στην θέση τους.
- Θέλω να σε ρωτήσω και κάτι ακόμη, Σωκράτη.
- Ρώτα με. 
- Είμαστε τρεις είπες- εγώ, η καρδιά και ο νους. Πες μου, από αυτούς τους δυο- ποιος με αγαπάει αληθινά;
- Ήδη ξέρεις την απάντηση, Διόστρατε.
- Την ξέρω, αλλά αυτήν την στιγμή μας ακούνε και οι άλλοι- πες τι έχεις να πεις γι' αυτούς, γι' αυτούς κάντο, όχι για μένα.
- Είσαστε οι τρεις: εσύ, η καρδιά και ο νους. Εσύ μπορείς κατά καιρούς να αγαπάς πότε τον ένα και πότε τον άλλον η και τους δυο μαζί ταυτοχρόνως, η να μην αγαπάς κανέναν από τους δυο. Ασχέτως του τι εσύ προτιμάς ανά πάσα στιγμή, η καρδιά σταθερά, αμετάβλητα, τρυφερά και συγκινητικά σ' αγαπάει πάντα εις τους αιώνας των αιώνων άνευ όρων.
- Τόσο πολύ, δηλαδή;
- Ναι, τόσο πολύ.
- Καρδούλα μου… αγαπημένη… 
- Έτσι πρέπει ο καθένας από σας στο γήινο επίπεδο να λέει στην καρδιά του όταν σηκώνεται το πρωί και όταν πέφτει για ύπνο το βράδυ και όταν παραδίδει το πνεύμα του την τελευταία στιγμή. Τι έπαθες, Διόστρατε, δάκρυσες;
- Συγκινήθηκα… 
- Πολύ καλό αυτό- η συγκίνηση είναι δείγμα δράσης της καρδιάς, είναι δείγμα, ότι ακούς πότε - πότε τη φωνή της. Να προσθέσεις στην ανακεφαλαίωση, που έχεις κάνει για την συγχώρεση και ένα στοιχείο ακόμη- την συγκίνηση. Διότι χωρίς την συγκίνηση- δεν μπορείς να συγχωρέσεις με την καρδιά, δηλαδή αληθινά. Ο νους συγχωρεί επιφανειακά, ψεύτικα, τυπικά και πάντα χωρίς συγκίνηση, άρα στην ουσία ΔΕΝ συγχωρεί. Κατάλαβέ το. 
- Σωκράτη, εμείς κάναμε εδώ μια προσθήκη στο θέμα της συγχώρεσης, η μάλλον δύο ακόμη προσθήκες- την καρδιά και την συγκίνηση.
- Και όμως δεν φτάσαμε ακόμη στην αληθινή ρίζα όλου του φαινομένου της συγχώρεσης, Διόστρατε… Σε πηγαίνω σιγά - σιγά προς τα κει, όχι διότι δεν θα καταλάβεις- ο νους σου θα καταλάβει σχεδόν τα πάντα, αλλά σε πηγαίνω σιγά- σιγά προς τα κει για να ΝΙΩΣΕΙΣ. Τότε μπορούμε να πούμε, ότι κατάλαβες πραγματικά. Μαθαίνω κάτι, χωρίς να το νιώθω- ισοδυναμεί με το «ξέρω». Μαθαίνω κάτι, νιώθοντας αυτό- ισοδυναμεί με το «γνωρίζω» Από την μια- η επιφανειακή, ακαδημαϊκή γνώση εντυπωσιασμού και από την άλλη η βαθιά πραγματική γνώση σιωπής και κατανόησης, της αληθινής κατανόησης.
- Συνέχισε, Σωκράτη… 
- Και τώρα, Διόστρατε, άκουσε και για την καθεαυτού συγχώρεση τα μυστήρια. Μόνο στον υλικό σας τρισδιάστατο χώρο συγχώρεση υπάρχει. Στα επίπεδα, που βρίσκομαι εγώ τώρα- συγχώρεση, ως αυτοτελή ανεξάρτητη έννοια δεν υπάρχει, διότι ΔΕΝ χρειάζεται. Εδώ άλλα, πολύ ανώτερα πράγματα υπάρχουν.
- Ποια; 
- Εδώ υπάρχει μόνο η Αγάπη, Διόστρατε, και επειδή η Αγάπη περιέχει τα πάντα- μέσα σ' όλα αυτά υπάρχει η συγχώρεση, σαν λεπτομέρεια. Ότι είναι λεπτομέρεια Εκεί, σε μας - είναι βασικότατο, θεμελιώδες πράγμα Εδώ, σε σας. Επειδή η συγχώρεση έχει μεγάλη, πολύ μεγάλη σημασία εδώ- αυτή συνδέεται άρρηκτα με τον ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ.
- Πρώτη φορά το ακούω αυτό, Σωκράτη… 
- Πουθενά δεν θα το ακούσεις αυτό, σου το λέω εγώ τώρα. Συγκεντρώσου λοιπόν. Η συγχώρεση συνδέεται με την κίνηση του χωροχρόνου. Συγχώρεση- είναι στην ουσία αποδοχή στο νοητικό και ψυχικό σου χώρο κάποιου άλλου, ασχέτως του ποιος είναι αυτός ο κάποιος άλλος, ασχέτως του λάθους του, που αυτός διέπραξε. Εδώ είσαι στοιβαγμένος στον χώρο και τον χρόνο. Το νοητικό σου είναι και το ψυχικό σου είναι - επίσης, είναι στοιβαγμένα στον χωροχρόνο, δηλαδή στην κάποια έκταση και κάποια διάρκεια. Άρα - εδώ έχεις κάποια σύνορα. Εδώ είσαι Εγώ, που έχει όρια, για να ξεχωρίζει από τα άλλα Εγώ. Το Εγώ σου έχει συνεπώς και έκταση = χώρο και διάρκεια = χρόνο. Π.χ. ένας σε κακοκάρδισε, σε πρόσβαλλε, σε ταπείνωσε, σε πρόδωσε, σε πλήγωσε στο υλικό χωροχρονικό επίπεδο που βρίσκεσαι. Ποια είναι η πρώτη σου αντίδραση;
- Κατάλαβα, Σωκράτη. Η πρώτη μου αντίδραση είναι αντίδραση της απόρριψης, της μη αποδοχής αυτού του προσώπου. 
- Σωστά. Είναι αντίδραση της έξωσης από τον νοητικό και ψυχικό σου χώρο αυτού του προσώπου. Συγχώρεση- είναι μια υπέρβαση του πόνου και της οργής. Είναι υπέρβαση του οποιουδήποτε αρνητικού αισθήματος προς τον πληγώσαντα εσένα ατόμου και αποδοχή του στον χώρο και τον χρόνο σου. Κατάλαβες;
- Τώρα το κατάλαβα. 
- Το «κατάλαβα» δεν φτάνει, Διόστρατε. Χρειάζεται και κάτι άλλο.
- Α! Κατάλαβα! Χρειάζεται : γνώση = υπέρβαση αγραμματοσύνης, μόρφωση = υπέρβαση της ενδογενούς αγριότητας, καρδιά και αίσθημα = υπέρβαση της κακίας.
- Πολύ κοντά βρίσκεσαι στην ρίζα, αλλά ακόμη δεν την ακούμπησες, Διόστρατε! Προσπάθησε κι άλλο! Μη με απογοητεύεις! 
- Η… Αγάπη… Σωκράτη;
- Τι μου ψιθυρίζεις την Ιερότερη Λέξη των λέξεων, Διόστρατε; Φώναξέ την δυνατά και μην ντρέπεσαι : Η ΑΓΑΠΗ!!!!!!! 
- Η ΑΓΑΠΗ!!!!!!!
- Ναι, Διόστρατε! Η Αγάπη χρειάζεται! Δεν μπορείς να αποδεχτείς κανέναν στον χώρο και στον χρόνο σου χωρίς την Αγάπη! Και να έχεις όλα τα υπόλοιπα- γνώση, μόρφωση, καρδιά και αισθήματα χωρίς της Αγάπη- δεν κάνεις απολύτως τίποτα! Θα είναι μόνο παιχνίδια του νου! Όποιος δεν αγαπά- δεν μπορεί να συχωρέσει και ας λέει ότι θέλει και δεν θέλει- θα ψεύδεται. Θα κοροϊδεύει τον εαυτό του και τους άλλους. Σε συγχωρώ = σε αποδέχομαι πάλι στον χώρο και τον χρόνο μου, σε αποδέχομαι πάλι στο είναι μου, διότι γνωρίζω, διότι είμαι μορφωμένος, διότι έχω καρδιά και αισθήματα, διότι όλα αυτά που τα έδωσε η ΑΓΑΠΗ, που λύνει το οποιοδήποτε πρόβλημα και ξεπλένει την οποιαδήποτε βρωμιά! Αυτή είναι η επιστήμη της συγχώρεσης! Η επιστήμη ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!