Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

~ * ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΡΟΥΛΗΣ * ~























Είχα μια αγάπη μια φορά που' μοιαζε λίγο
στη θλίψη μόνο με τη φτωχογειτονιά
εκεί που η σκέψη ακροπατεί σαν το φονιά
για να τη δει απ' τη γωνιά
πώς να ξεφύγω……

Μοιάζουν οι δρόμοι μας σπαθιά που συναντιούνται
μέσα στη νύχτα και ραΐζουν τη σιωπή
αίμα στ' αχείλι και στο βλέμμα αστραπή
πες μου ποιο στόμα να τα πει
και πώς ξεχνιούνται……

Τ' όνειρο μικρή σαν χαθώ νωρίς
κάμε φυλαχτό για να το φορείς
ράψε δυο πουλιά με κλωστή χρυσή
το 'να να 'μαι εγώ, τ' άλλο να 'σαι εσύ….

Πέρασε κόσμε κι η παράσταση θ' αρχίσει
και θα τα πούμε σαν δυο φίλοι γκαρδιακοί
που σμίξανε κάποια θλιμμένη Κυριακή
σε μια ταβέρνα ερημική
κι έχουν μεθύσει…

Άσπρο πουκάμισο θα βάλω απόψε πάλι
να πέσει απάνω του σαν ταύρος ο καιρός
δώσε μου μάνα την ευχή να βγω γερός
πόλεμος είναι και χορός
και παραζάλη……

Τ' όνειρο μικρή σαν χαθώ νωρίς
κάμε φυλαχτό για να το φορείς
ράψε δυο πουλιά με κλωστή χρυσή

το 'να να 'μαι εγώ, τ' άλλο να 'σαι εσύ……

~ * ~

Mάσκα δεν έχω να γυρνώ
στο καρναβάλι ετούτο
μόνο μια απόχη να τρυγώ
της θάλασσας την πονηριά
και της σιωπής τον πλούτο……..

Bάρα καλή, βάρα γερή
μια ντουφεκιά ζαχαρωτή
κι άσε να νοιώσει η γαλαρία
του χαρτοπόλεμου τη βία…….

Σκουπίδι η σκέψη την πετώ
τη λογική απαρνιέμαι,
μ' ένα σαράκι αρμένικο
για δρόμους που δε θέλησα
στις χαραυγές ξεχνιέμαι……..

Bάστα το νου, βάστα το νου
να μην γκρινιάξει του καιρού
πού 'φτιαξε με τον πόνο κλίκα

και τσιγκουνεύεται στη γλύκα……







Αν γυρέψουν οι καημοί
τραγούδια ξεχασμένα,
αν το ζάρι που`πεσε
δεν θα βρεθεί ξανά,
αν των χειλιών οι χαρακιές
απαρνηθούν το ψέμα
κι αν τα παραθυρόφυλλα
χτυπήσουν δυνατά……

Αν γίνει η καρδιά σφυρί
και σήμαντρο το στέρνο,
αν τα μαλλιά σου φτιάξουν
της αράχνης τον ιστό,
αν των ματιών οι ποταμοί
ξυλεία μεταφέρουν
κι αν γίνει η ανάσα σου
σπαθί δαμασκηνό….

Τότε κι εγώ θα θυμηθώ
που σ`έχω αγαπήσει.
Θα φέρω πίσω τα πουλιά
τ`αποδημητικά,
θα κοιμηθώ στον ίσκιο σου,
θα ψάξω για πατρίδα,
όλο τον κόσμο πύκνωσε

σε μια σταλαγματιά…..





~ * «Ταξίδι στον χρόνο» μέσω εικονικής πραγματικότητας * ~








Η εικονική πραγματικότητα (virtual reality) μπορεί να χρησιμοποιηθεί έτσι ώστε να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ενός ταξιδιού στον χρόνο, σύμφωνα με μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στο «Frontiers in Psychology».
Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του BBC, σε έναν τέτοιο εικονικό κόσμο οι χρήστες/ μάρτυρες ήταν σε θέση να αναλάβουν δράση με στόχο τη μείωση του αριθμού των νεκρών σε ένα περιστατικό ένοπλης επίθεσης. Σύμφωνα με τους ερευνητές, εικονικά ταξίδια στο χρόνο τέτοιου τύπου θα μπορούσαν να βοηθήσουν άτομα να ξεπεράσουν παλαιές τραυματικές εμπειρίες- ενώ ιδιαίτερα ενδιαφέρων χαρακτηρίστηκε ο συναισθηματικός αντίκτυπος που είχε το «ταξίδι» στους συμμετέχοντες.
Σύμφωνα με τον Μελ Σλέιτερ του ICREA και του University College London, έναν εκ των συντελεστών της μελέτης, «όσο περισσότερο οι συμμετέχοντες ένιωθαν την ψευδαίσθηση, τόσο μεγαλύτερη ήταν η αίσθηση της δικής τους ηθικής».
Στον εικονικό κόσμο, οι συμμετέχοντες μπορούσαν να περπατήσουν, μιλήσουν και κινηθούν όπως θα το έκαναν στον πραγματικό- και προηγούμενες μελέτες έχουν επιδείξει ότι οι χρήστες δημιουργούν ισχυρή σύνδεση με τα εικονικά άβατάρ τους. «Στην εικονική πραγματικότητα, το σύστημα αντίληψης χαμηλού επιπέδου του εγκεφάλου δεν κάνει διάκριση μεταξύ του εικονικού και του πραγματικού κόσμου, ο εγκέφαλος παίρνει αυτά που βλέπει και ακούει στο περιβάλλον ως δεδομένα» επεσήμανε ο καθηγητής Σλέιτερ. «Οπότε, εάν είχαν μια εμπειρία ψευδαίσθησης ταξιδιού στον χρόνο, υπάρχει το υπονοούμενο 'μάθημα' ότι το παρελθόν είναι μεταβλητό, ότι 'οι παλιές μου αποφάσεις δεν σημαίνουν κάτι, καθώς μπορούν να αλλάξουν'».
Στο πλαίσιο της μελέτης 32 συμμετέχοντες «είδαν» έναν άνδρα να ανοίγει πυρ και να σκοτώνει πέντε άτομα σε μία γκαλερί. Οι ίδιοι είχαν μάθει πώς να χειρίζονται ένα ασανσέρ και είχαν επιτρέψει στον δράστη να μεταβεί στο άνω επίπεδο του κτηρίου. Οι μισοί εκ των συμμετεχόντων πήγαν «πίσω στον χρόνο» για να βιώσουν ξανά το γεγονός, αλλά αυτή τη φορά βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα ηθικό δίλημμα: να μην αλλάξουν κάτι και να αφήσουν πέντε άτομα να πεθάνουν ή να επέμβουν και να σώσουν πέντε ζωές σε βάρος μίας. Οι άλλοι μισοί βίωσαν απλά το γεγονός εκ νέου, χωρίς να μπορούν να αλλάξουν τις προηγούμενες ενέργειές τους.
Διλήμματα τέτοιου τύπου χρησιμοποιούνται σε φιλοσοφικές μελέτες περί θεμάτων ηθικής. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι περισσότεροι εκ των συμμετεχόντων που είχαν τη δυνατότητα επέλεξαν να παρέμβουν.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτού του είδους το εικονικό ταξίδι στο χρόνο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει ανθρώπους να ξεπεράσουν περιπτώσεις συνδρόμου μετατραυματικού στρες ή να αξιολογήσουν εκ νέου παλιές κακές αποφάσεις.

Αν και οι νόμοι της Φυσικής στέκονται εμπόδιο στο πραγματικό ταξίδι στον χρόνο, ο επικεφαλής της ομάδας που πραγματοποίησε την έρευνα, Φρίντμαν Ντορόν, του Sammy Ofer School of Communications (Ισραήλ), εκτίμησε ότι η ομάδα του έφτασε πολύ κοντά. «H πολύ 'εμβυθιστική' εικονική πραγματικότητα είναι εξαιρετικά αληθοφανής. Οι άνθρωποι κρύβονται πίσω από γραφεία όταν δέχονται πυρά. Κάποιοι από τους συμμετέχοντες έσκυψαν να καλυφθούν. Είναι ό,τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε στην εικονική πραγματικότητα μέχρι οι φυσικοί να κάνουν τη δουλειά τους και να φτιάξουν μια χρονομηχανή. Προς το παρόν αυτό είναι ό,τι πλησιέστερο έχουμε».






http://www.naftemporiki.gr/story/848682/taksidi-ston-xrono-meso-eikonikis-pragmatikotitas













~ * Συσκευή αλλάζει τη διάθεση του χρήστη μέσω ηλεκτρισμού * ~









Μία μικρή συσκευή η οποία αλλάζει τη διάθεση του χρήστη χρησιμοποιώντας ηλεκτρισμό, μέσω του πατήματος ενός κουμπιού στο smartphone, αναπτύσσει η startup Thync.
Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του MIT Technology Review, προς το παρόν η συσκευή αποτελείται από ένα σετ ηλεκτροδίων συνδεδεμένων σε ένα τηλέφωνο. Το αποτέλεσμα της χρήσης της είναι μία βραχυπρόθεσμη αίσθηση ενεργητικότητας η οποία παραπέμπει στην κατανάλωση ενός «energy drink».
Ο συνιδρυτής της εταιρείας, Τζέιμι Τάιλερ, καθηγητής στο Arizona State University, αναφέρει ότι η συσκευή μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την πρόκληση μιας αίσθησης ηρεμίας η οποία είναι ανώτερη αυτής που προκύπτει από την κατανάλωση μερικών μπυρών ή τη λήψη Benadryl.
Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, η χρήση της συσκευής έχει αποτέλεσμα ο χρήστης να νιώθει ξεκούραστος, αλλά με καθαρό μυαλό. Η εν λόγω αίσθηση χρειάζεται μερικά λεπτά για να «κατακαθίσει», αλλά διαρκεί περίπου 45 λεπτά (η χρονική διάρκεια ποικίλλει, αναλόγως το άτομο).
Η Thync πρόσφατα ανακοίνωσε τη διάθεση 13 εκατ. δολαρίων σε venture capital από επενδυτές όπως η Khosla Ventures για να φτάσουν τα πρώτα προϊόντα στην αγορά. Ο Μάρομ Μπίκσον, καθηγητής βιοϊατρικής μηχανολογίας στο City College of New York, πρόσφατα χρησιμοποίησε ένα πρωτότυπο της συσκευής σε μία μελέτη με τη συμμετοχή 100 ατόμων, η οποία επικεντρωνόταν στα ηρεμιστικά αποτελέσματα της χρήσης της. Όπως αναφέρει ο Μπίκσον, η έρευνα έδειξε ότι η συσκευή έχει όντως αποτελέσματα, αν και αυτά διέφεραν από άτομο σε άτομο. «Για κάποιους- όχι όλους- η επίδραση ήταν πραγματικά βαθιά. Μέσα σε λεπτά ένιωθαν σημαντικά διαφορετικότερα» σημειώνει.
Η συσκευή χρησιμοποιεί ένα είδος διακρανιακής διέγερσης συνεχούς ρεύματος (TDCS) κάτι που δοκιμάζεται σε διάφορες μορφές εδώ και χρόνια αλλά δεν έχει εγκριθεί για χρήση στην αντιμετώπιση κάποιας συγκεκριμένης ασθένειας από την US Food and Drug Administration. Χρήση πίσω από το αυτί έχει αποτέλεσμα την αίσθηση κατανάλωσης energy drink, ενώ στον κρόταφο ή στο πίσω μέρος του λαιμού λειτουργεί ηρεμιστικά.
Το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας πάνω στο TDCS επικεντρώνεται στη χρήση ηλεκτρικού ρεύματος για τον άμεσο επηρεασμό του εξωτερικού τμήματος του εγκεφάλου. Η Thync ανακάλυψε ότι είναι δυνατή η πρόκληση ισχυρών αποτελεσμάτων «στοχεύοντας» συγκεκριμένα νεύρα και μύες ακριβώς κάτω από το δέρμα.

Οι φιλοδοξίες του Τάιλερ είναι πέρα από τη χρήση της τεχνολογίας ως ενός ηλεκτρονικού υποκατάσταστου του καφέ. Παράλληλα, αναπτύσσει τεχνολογία που χρησιμοποιεί υπερήχους για τον επηρεασμό του εγκεφάλου χωρίς εγχείρηση ή φάρμακα. «Πρόκειται για ένα νέο σύνορο, με δυνατότητες που δεν έχουν  αξιοποιηθεί ακόμα» αναφέρει σχετικά.






http://www.naftemporiki.gr/story/878950/suskeui-allazei-ti-diathesi-tou-xristi-meso-ilektrismou











~ * Επιστημονική διαμάχη για τη «νεκρανάσταση» των μαμούθ * ~







Έπειτα από χιλιάδες χρόνια εξαφάνισης από τον πλανήτη, τα μαμούθ θα επανεμφανισθούν στη Γη, και πιο συγκεκριμένα στις στέπες της Σιβηρίας; Το ερώτημα αυτό, αλλά και τα επιστημονικά και ηθικά διλήμματα γύρω από την προσπάθεια «νεκρανάστασης» του θηλαστικού εξετάζει το ντοκιμαντέρ «The Autopsy» του βρετανικού Channel 4, το οποίο θα προβληθεί στις 23 Νοεμβρίου.
«Πρωταγωνιστής» στο ντοκιμαντέρ είναι η εταιρεία βιοτεχνολογίας Sooam, η οποία φιλοδοξεί να κλωνοποιήσει στο απώτερο μέλλον το θηλαστικό ,χρησιμοποιώντας γενετικό υλικό από την «Buttercup», το καλύτερα διατηρημένο λείψανο μαμούθ που έχει βρεθεί ποτέ. Την ίδια στιγμή, άλλοι ειδικοί υποστηρίζουν πως, ακόμη κι αν η προσπάθεια στεφθεί με επιτυχία, θα είναι αμελητέο το όφελος για την επιστήμη και το περιβάλλον.
Η «Buttercup» ανακαλύφθηκε τον Μάιο του 2013, καλυμμένη από πάγο σε ένα απομονωμένο νησί στη Σιβηρία. Το λείψανό της βρισκόταν σε τόσο καλή κατάσταση που στους μυϊκούς της ιστούς εντοπίστηκαν ακόμη και ίχνη φρέσκου αίματος.
Από τις αναλύσεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, έχει διαπιστωθεί πως το θηλαστικό ζούσε στην περιοχή πριν από 40.000 χρόνια. Με ύψος 2,5 μέτρα, δεν ξεπερνούσε σε διαστάσεις έναν ασιατικό ελέφαντα, ενώ σκοτώθηκε από σαρκοβόρα σε ηλικία 40 ετών.
Στα χρόνια που μεσολάβησαν, από την «Buttercup» έχουν απομονωθεί κύτταρα όπως και γενετικό υλικό υψηλής ποιότητας. Χάρις σε αυτό το υλικό, η Sooam ελπίζει πως θα καταφέρει να το «νεκραναστήσει» μέσω κλωνοποίησης, χρησιμοποιώντας θηλυκούς ασιατικούς ελέφαντες για την κύησή του.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, άλλοι επιστήμονες προειδοποιούν πως η διαδικασία δεν θα είναι εύκολη. Σύμφωνα με την Τόρι Χάριντζ, παλαιοντολόγο στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, το πιο πιθανό είναι πως η κύηση θα πρέπει να επαναληφθεί πολλές φορές, μέχρι και αν γεννηθεί το έμβρυο. Επίσης, ακόμη κι αν γεννηθεί, τίποτε δεν εξασφαλίζει πως ο κλώνος θα παραμείνει στη ζωή για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Με δεδομένο μάλιστα πως η κύηση είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει βλάβες στους ελέφαντες, σύμφωνα με την ίδια, όλα αυτά τα ηθικά διλήμματα γίνονται ακόμη μεγαλύτερα, από τη στιγμή που η επαναφορά των μαμούθ στη ζωή δεν εξυπηρετεί κάποιο πρακτικό ή επιστημονικό σκοπό. «Νομίζω πως δεν αξίζει τον κόπο, αφού δεν υπάρχει κανένας λόγος για να γίνει», λέει στο ντοκιμαντέρ.
Η νεκροψία της «Buttercup» έχει φέρει στο φως και άλλες λεπτομέρειες για τη ζωή της, όπως το ότι έχει γεννήσει τουλάχιστον 8 φορές. Επίσης, η οδοντιατρική εξέταση έδειξε ανωμαλίες στην οδοντοστοιχία της, κάτι που σημαίνει πως δεν μπορούσε να μασήσει καλά την τροφή της. Γεγονός που με τη σειρά του εξηγεί γιατί στο στομάχι της βρέθηκαν μικρά κομμάτια από κόκκαλα.

Από την πλευρά της, η νοτιοκορεατική εταιρεία παραδέχεται πως υπάρχουν πολλά ερωτηματικά που πρέπει να απαντηθούν. «Θα πρέπει βέβαια να εξετάσουμε και τα ηθικά διλήμματα που εγείρονται», λέει ο Ίνσουνκ Χουάνκ, γενετιστής από τη Sooam. Όπως πάντως προσθέτει, η ανάλυση του γενετικού υλικού της «Buttercup» δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, ενώ ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση θα χρειασθούν μερικές δεκαετίες ακόμη, πριν είναι όλα έτοιμα για να γίνει η κλωνοποίηση. «Ωστόσο, είναι καλό να ξεκινήσει από τώρα η συζήτηση για όλες τις πτυχές του εγχειρήματος».





http://www.naftemporiki.gr/story/881379/epistimoniki-diamaxi-gia-ti-nekranastasi-ton-mamouth












~ * Ηρθαν τα nano-αγάλματα Επαναστατική τεχνολογία δημιουργεί έργα τέχνης μικρότερα από μια ανθρώπινη τρίχα * ~



Ηρθαν τα nano-αγάλματα




Ο Τζοντι Χάρβιτζ που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο είναι ένας πρωτοποριακός καλλιτέχνης μοντέρνας τέχνης με ιδιαίτερη τεχνοτροπία και φαντασία στα έργα του. Ο Χάρβιτζ  αποφάσισε να χρησιμοποιήσει μια νέα επαναστατική τεχνολογία τρισδιάστατης εκτύπωσης με την οποία κατάφερε να φτιάξει μικροσκοπικά αγάλματα. Τα αγάλματα αυτά έχουν πλάτος 50% μικρότερο από το πλάτος μιας ανθρώπινης τρίχας!

Σχεδόν αόρατα

Το πιο ενδιαφέρον από αυτά τα μικροσκοπικά έργα τέχνης είναι το άγαλμα μιας γυμνής γυναίκας. Ο Χάρβιτζ έστησε ένα υπερσύγχρονο εργαστήριο μέσα στο ατελιέ του. Τοποθέτησε τη γυναίκα που θα ποζάριζε για το άγαλμα σε ένα σημείο του ατελιέ και γύρω της τοποθέτησε 200 κάμερες.
Από τις εικόνες που συνέλεξε και με τη βοήθεια της νέας τεχνολογίας 3D printing κατάφερε μετά από εργασία δέκα μηνών να φτιάξει το nano-άγαλμα της νεαρής γυναίκας και άλλα έξι τέτοιου μεγέθους έργα τέχνης. Για δει κάποιος το άγαλμα και τα υπόλοιπα έργα του Χάρβιτζ θα πρέπει να κοιτάξει ένα ισχυρό μικροσκόπιο όπως αυτά με τα οποία οι επιστήμονες παρατηρούν καρκινικά κύτταρα. Αυτά τα έργα τέχνης είναι τόσο μικρά που θα μπορούσαν άνετα να τοποθετηθούν πάνω στο κεφάλι ενός μυρμηγκιού. Ο Χάρβιτζ τοποθέτησε το άγαλμα της γυμνής γυναίκας στο μάτι μιας βελόνας όπου και εκεί με δυσκολία το βλέπει κάποιος ακόμη και σε μικροσκόπιο. Δυστυχώς ένας συνεργάτης του Χάρβιτζ δεν πρόσεξε και κατά λάθος έσπασε όλα τα μικροσκοπικά έργα τέχνης.




Το άγαλμα της γυναίκας τοποθετήθηκε στο μάτι μιας βελόνας και δείτε πόσο μικρό είναι ακόμη και εκεί






http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=651290