Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

~ * Ο μεγαλύτερος… τεχνητός ήλιος στον κόσμο! * ~


Επιστήμονες στο Γερμανικό Διαστημικό Κέντρο, κατασκεύασαν τον μεγαλύτερο τεχνητό ήλιο του πλανήτη. Το έργο με το όνομα Synlight αποτελείται από 149 τεράστιους προβολείς, που παράγουν φωτεινή ένταση περίπου 10.000 φορές ισχυρότερη από την ηλιακή ακτινοβολία που βρίσκεται φυσικά στη Γη. Οι 149 προβολείς είναι παρόμοιοι με εκείνους που χρησιμοποιούνται συνήθως στον κινηματογράφο. Σύμφωνα με την DLR, «οι προβολείς επιτρέπουν ηλιακή ακτινοβολία ισχύος μέχρι 380 κιλοβάτ και έως και 240 κιλοβάτ χρησιμοποιήσιμης ακτινοβολίας σε τρεις ξεχωριστούς θαλάμους, στους οποίους μπορεί να επιτευχθεί μέγιστη πυκνότητα ροής άνω των 11 μεγαβάτ ανά τετραγωνικό μέτρο».
perierga.gr - Ο μεγαλύτερος... τεχνητός ήλιος στον κόσμο!
Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι το έργο θα τους βοηθήσει να καταλάβουν πώς να αξιοποιήσουν καλύτερα την τεράστια ποσότητα ενέργειας από το φως του ήλιου στη Γη. Το πείραμα έχει υψηλό ενεργειακό κόστος, καθώς το Synlight απορροφά σε μόλις τέσσερις ώρες το ηλεκτρικό ρεύμα που μια τετραμελής οικογένεια χρησιμοποιεί σε έναν ολόκληρο χρόνο, σύμφωνα με το Associated Press.
perierga.gr - Ο μεγαλύτερος... τεχνητός ήλιος στον κόσμο!
Οι ερευνητές θα εστιάσουν στα ηλιακά καύσιμα, προσπαθώντας να αναπτύξουν νέες διαδικασίες παραγωγής. Οι επιστήμονες κυρίως αναζητούν νέους τρόπους για να δημιουργήσουν υδρογόνο, το οποίο πρέπει να δημιουργηθεί από τη διάσπαση του νερού σε υδρογόνο και οξυγόνο.
perierga.gr - Ο μεγαλύτερος... τεχνητός ήλιος στον κόσμο!
Οι συνθήκες 3.000 βαθμών Κελσίου που δημιουργεί το Synlight είναι ζωτικής σημασίας για τον πειραματισμό με νέες μεθόδους για τη δημιουργία υδρογόνου. Σύμφωνα με την DLR, αεροδιαστημικές και αεροπορικές εταιρείες θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν το Synlight για να δοκιμάσουν διάφορα εξαρτήματα και συστήματα με τη βοήθεια των Γερμανών επιστημόνων.



http://perierga.gr/2017/05/%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B7%CF%84%CF%8C%CF%82-%CE%AE%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82/




~ * 10 πανέμορφα αλλά… θανατηφόρα φυτά! * ~


Τα σαρκοφάγα φυτά δεν είναι κάτι άγνωστο, σίγουρα όμως προκαλούν ενδιαφέρον με τις… γαστρονομικές απαιτήσεις τους. Τα περισσότερα διαθέτουν εντυπωσιακά χρώματα και αρώματα έτσι ώστε να προκαλούν τα θηράματά τους πιο εύκολα, ενώ δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι ορισμένα μπορούν να “φάνε” ακόμα και έναν ολόκληρο αρουραίο. Τα περισσότερα ευδοκιμούν στα τροπικά δάση και παρά την ομορφιά τους κρύβουν έναν… θανατηφόρο χαρακτήρα για όποιον άτυχο βρεθεί στο διάβα τους.
1 – Venus flytrap
perierga.gr - 10 καταπληκτικά (και θανατηφόρα) σαρκοφάγα φυτά!
Είναι ένα από τα πιο γνωστά σαρκοφάγα φυτά στον κόσμο που τρέφεται με αραχνοειδή. Τα φύλλα του περιβάλλονται από “λεπίδες”, ενώ εκκρίνουν βλέννα για να απορροφήσουν ευκολότερα το θήραμά τους.
2 – Drosera
perierga.gr - 10 καταπληκτικά (και θανατηφόρα) σαρκοφάγα φυτά!
Από τις μεγαλύτερες οικογένειες σαρκοφάγων φυτών, που αντιπροσωπεύει σχεδόν 194 είδη. Πήρε το όνομά της από τις δροσοσταλίδες που καλύπτουν τα “πλοκάμια” της, πάνω στις οποίες κολλάνε τα έντομα.
3 – Cephalotus
perierga.gr - 10 καταπληκτικά (και θανατηφόρα) σαρκοφάγα φυτά!
Αναπτύσσεται στα εδάφη της Αυστραλίας και είναι ένα από τα πλέον εντυπωσιακά σε εμφάνιση φυτά, οι κώνοι του οποίου εκκρίνουν ένζυμα για να αφομοιώσουν τα έντομα.
4 – Butterworts
perierga.gr - 10 καταπληκτικά (και θανατηφόρα) σαρκοφάγα φυτά!
Ένα από τα πιο θανατηφόρα σαρκοφάγα φυτά στον κόσμο παρά την… αθωότητά του! Ευδκιμεί στη Βόρεια και Νότια Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία και παγιδεύει έντομα τα οποία έλκονται από τα όμορφα λουλούδια του.
5 – Cobra Lily
perierga.gr - 10 καταπληκτικά (και θανατηφόρα) σαρκοφάγα φυτά!
Σαρκοφάγο κρίνο με σωληνοειδές σώμα από το οποίο δεν γλιτώνει κανένα έντομο, που πνίγεται στο εσωτερικό του μέσα στην πληθώρα υγών που εκκρίνει.
6 – Mouse-eating pitcher plant
perierga.gr - 10 καταπληκτικά (και θανατηφόρα) σαρκοφάγα φυτά!
Ευδοκιμεί κυρίως σε ασιατικές χώρες όπως η Ινδία, οι Φιλιππίνες, η Μαλαισία, το Βόρνεο και η Σουμάτρα. Αποθηκεύει νερό στο εσωτερικό του όπου πνίγει ποντίκια, αράχνες ακόμα και αρουραίους. Το ύψος του μπορεί να φτάσει τα 10-15 μέτρα!
7 – Bladderworts
perierga.gr - 10 καταπληκτικά (και θανατηφόρα) σαρκοφάγα φυτά!
Προσελκύει μικρά έντομα που κολυμπούν γύρω από τις ρίζες του και ευδοκιμεί κοντά σε γλυκά νερά, σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου.
8 – Waterwheel plant
perierga.gr - 10 καταπληκτικά (και θανατηφόρα) σαρκοφάγα φυτά!
Οφείλει την ονομασία του στο σχήμα του τροχού και παγιδεύει τα έντομα μέσα στα υγρά φύλλα του, τα οποία κλείνουν δυνατά και ανοίγουν ξανά μετά από 10-20 ώρες.
9 – Rainbow plant
perierga.gr - 10 καταπληκτικά (και θανατηφόρα) σαρκοφάγα φυτά!
Το φωτεινό χρώμα του άνθους προσελκύει τα έντομα και τη στιγμή που προσγειώνονται στα πέταλά του αυτά κλείνουν και εκκρίνουν κολλώδη ουσία.
10 – North American pitcher plant
perierga.gr - 10 καταπληκτικά (και θανατηφόρα) σαρκοφάγα φυτά!


Τα έντομα προσελκύονται από τα φωτεινά χρώματά του και εισχωρούν στις χοάνες, που αποτελούν τον “τάφο” τους. Στη βάση υπάρχουν ένζυμα όταν το έντομο διαλύεται και αφομοιώνεται στο φυτό.




http://perierga.gr/2013/05/10-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%86%CE%B1-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AC-%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%B1-%CF%86%CF%85%CF%84%CE%AC/




~ * Μία παροιμία για κάθε ζώδιο! * ~


Η λαϊκή σοφία –γνωρίζουμε όλοι- αποτυπώνει σε περιεκτικές φράσεις μεγάλες αλήθειες για τη ζωή μας. Αν σκεφτούμε τώρα –είτε το πιστεύουμε απόλυτα είτε όχι- ότι καθένα από τα 12 ζώδια έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, τα οποία –κατ’ επέκταση- διαμορφώνουν μέχρι ένα σημείο τη συμπεριφορά του ατόμου που έχει γεννηθεί μια συγκεκριμένη ημερομηνία μέσα στο έτος, ε τότε μπορούμε να πούμε πως υπάρχουν μερικά αντιπροσωπευτικά γνωμικά της λαϊκής σοφίας για κάθε εκπρόσωπο του ζωδιακού κύκλου. Και αυτός ο συνδυασμός παροιμίας-ζωδίου έχει πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον…
perierga.gr - Μία παροιμία για κάθε ζώδιο!
ΚΡΙΟΣ: Το γοργόν και χάριν έχει

Ο Κριός σκέφτεται και ενεργεί σε fast forward και όποιος δεν μπορεί να τον παρακολουθήσει, ας μείνει πίσω να… τρώει τη σκόνη του! Πολλές φορές, όμως, λόγω βιασύνης χάνει τις κατευθύνσεις του και θυμίζει ένα… σκυλάκι που γυρίζει μανιωδώς γύρω από τον εαυτό του, κυνηγώντας την ουρά του!

ΤΑΥΡΟΣ: Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι

Μπορεί, για παράδειγμα, να περιμένει αδιαμαρτύρητα να ψηθεί το φαγητό πέντε ώρες στη γάστρα (γιατί έτσι θα γίνει νόστιμο), έστω κι αν πεθαίνει της πείνας! Οι αντοχές του στην αναμονή είναι τεράστιες, μέχρι να προκύψει εκείνο που επιθυμεί.

ΔΙΔΥΜΟΙ: Το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι

Δεν υπάρχει ζώδιο που να κινείται με τόση ευκολία στους λαβυρίνθους της καθημερινής ζωής όπως ο Δίδυμος. Είναι λες και έχει στα γονίδιά του… ενσωματωμένο GPS, που τον βοηθά να βρίσκει τις άκρες, ενώ σπάνια θα βρεθεί σε αδιέξοδο. Κι αν συμβεί αυτό, θα είναι απολύτως προσωρινό.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ: Όποιος καεί στον χυλό, φυσάει και το γιαούρτι

Ο Καρκίνος είναι μια βασανισμένη ψυχή, που γνώρισε την ανθρώπινη αναισθησία και την προδοσία από παιδάκι (αχ, εκείνη η Καιτούλα στο νηπιαγωγείο!). Έτσι, έχοντας κατά τη γνώμη του «καεί», φυσάει οτιδήποτε του προσφέρεις, ακόμη κι αν είναι… παγωτό!

ΛΕΩΝ: Χωριό που φαίνεται, κολαούζο δεν θέλει

Οι εκπρόσωποι αυτού του ζωδίου έρχονται στον κόσμο «πορφυρογέννητοι» αλλά σπάνια θα εκμεταλλευτούν τους άλλους για να λάμψουν. Θα το κάνουν με τις δικές τους δυνάμεις, με το τουπέ και με την αυτοπεποίθησή τους. Και το σημαντικότερο; Δεν χρειάζεται καν να προσποιηθούν την ανωτερότητα, γιατί απλώς την έχουν μέσα τους.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ: Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι

Ο Παρθένος σπάνια παρασύρεται από τα μεγάλα λόγια, και στην επαγγελματική και στην προσωπική του ζωή. Α-πο-κλεί-ε-ται να μην έχει κάποιο λάκκο η φάβα! Κινείται διατηρώντας χαμηλές προσδοκίες και περιμένει πότε όλοι οι υπόλοιποι που μαζεύονται γύρω από… τις κερασιές θα την πατήσουν. Το μικρό του καλαθάκι, όμως, αποδεικνύεται ανεπαρκές, ενώ οι άλλοι θα γεμίζουν κοφίνια ολόκληρα με λαχταριστά κεράσια!


perierga.gr - Μία παροιμία για κάθε ζώδιο!
ΖΥΓΟΣ: Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες

Ο Ζυγός είναι… η Ελβετία του ζωδιακού. Αυστηρή ουδετερότητα! Αν μπορεί να παίξει το διαμεσολαβητή, να φέρει κόσμο σε επαφή, να συμφιλιώσει κάποιους που τσακώθηκαν, την καταβρίσκει. Αλίμονο όμως αν χρειαστεί να πάρει θέση ή να του θέσουν διλήμματα του είδους «ή εμένα ή αυτόν». Δεν έχει χειρότερο. Θα προτιμήσει να βγάλει την ουρίτσα του απ’ έξω και να την κάνει από την «εμπόλεμη ζώνη» με ελαφρά πηδηματάκια…

ΣΚΟΡΠΙΟΣ: Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά

Για το Σκορπιό φωτιά υπάρχει πάντα, με ή χωρίς καπνό! Γιατί απλώς δεν χρειάζεται καμιά έξωθεν μαρτυρία για να σιγουρευτεί. Αν του μπει στο μυαλό μια υποψία, τίποτα δεν θα τη βγάλει από εκεί. Αν, πάλι, τα γεγονότα τον διαψεύσουν αμείλικτα, θα παραιτηθεί των προσπαθειών αλλά αφήνοντας αμέτρητες υπόνοιες του τύπου: «Έχε χάρη που δεν θέλω να επιμείνω, γιατί θα κλείσουν σπίτια…».

ΤΟΞΟΤΗΣ: Καλομελέτα κι έρχεται

Ο Τοξότης έχει φυσικό ταλέντο στην αισιοδοξία και βρίσκει παράλογο το να ανησυχήσει για υποθετικές μελλοντικές καταστροφές. Εφόσον κάτι αρνητικό συμβεί, θα το αντιμετωπίσει. Έτσι βρίσκεται διπλά κερδισμένος. Αν επιβεβαιωθούν οι θετικές προσδοκίες του, δεν έχει ξοδευτεί σε περιττές ανησυχίες. Αν πάλι δεν επιβεβαιωθούν, τουλάχιστον θα έχει γλιτώσει το άγχος του «πριν».

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ: Όπου λαλούν πολλά κοκόρια, αργεί να ξημερώσει

Αν ακούσεις κάποιον να παραπονιέται ότι περιστοιχίζεται από ανίκανους και πρέπει να τα κάνει όλα μόνος του, αυτός είναι Αιγόκερως, κατά πάσα πιθανότητα. Η φράση «ομαδική δουλειά» είναι άγνωστη γι’ αυτόν, αφού κανείς δεν τα καταφέρει καλύτερα από εκείνον! Κρίμα που δεν μπορεί να κλωνοποιήσει τον τόσο ικανό εαυτό του!

ΥΔΡΟΧΟΟΣ: Κράτα με να σε κρατώ να ανεβούμε στο βουνό

Ο Υδροχόος είναι ο υπέρμαχος της συλλογικότητας. Πιστεύει στη συνεργασία, στην αλληλοβοήθεια, στην αλληλοϋποστήριξη και θεωρεί απόλυτα φυσιολογικό να δίνουν οι άνθρωποι ένα χεράκι ο ένας στον άλλον. Έτσι είναι πρόθυμος να σε βοηθήσει αρκεί να μη διαπιστώσει ότι τον εκμεταλλεύεσαι. Μότο του είναι: «μακριά από τους εαυτούληδες»!

ΙΧΘΕΙΣ: Ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φα’ το

Κάποιοι λένε ότι η αγάπη εκδηλώνεται με πράξεις, και όχι με λόγια, αλλά ο Ιχθύς δεν είναι αυτής της άποψης. Τύλιξέ τον στα γλυκόλογα, στις υποσχέσεις, στα κομπλιμέντα και τον έχεις … του χεριού σου. Συχνά βαθιά μέσα του ξέρει ότι εκμεταλλεύονται την καλοσύνη του, αλλά του αρέσει τόσο αυτό το αγαπησιάρικο σκηνικό, που δεν θέλει να το χαλάσει προβάλλοντας πεζές απαιτήσεις.



πηγή: myastro.gr


http://perierga.gr/2012/05/%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%AC%CE%B8%CE%B5-%CE%B6%CF%8E%CE%B4%CE%B9%CE%BF/



~ * Microsoft: Σε 3 χρόνια ο πρώτος λειτουργικός «σκληρός δίσκος» από DNA * ~





ου Κώστα Δεληγιάννη
Αν χρησιμοποιούσαμε γενετικό υλικό, αντί για τις υπάρχουσες μεθόδους αποθήκευσης δεδομένων, τότε θεωρητικά ένας χώρος λίγο μεγαλύτερος από γκαράζ θα ήταν αρκετός για να αποθηκευτούν όλες οι πληροφορίες που έχουν  καταγραφεί στην ιστορία της ανθρωπότητας. Το πλεονέκτημα αυτό, δηλαδή η δυνατότητα φύλαξης μεγάλου όγκου δεδομένων σε συσκευές που θα έχουν μικρό όγκο, είναι ο βασικός λόγος που οι επιστήμονες του τμήματος Έρευνας της Microsoft προσπαθούν να αναπτύξουν ένα σύστημα το οποίο θα χρησιμοποιεί ως μέσο αποθήκευσης μικρές αλυσίδες DNA.
Μάλιστα, όπως φαίνεται από τις δηλώσεις στο MIT Technology Review του Νταγκ Κάρμαν, ερευνητή από το συγκεκριμένο τμήμα, οι προσπάθειες αυτές δεν θα αργήσουν να καρποφορήσουν. Κι αυτό γιατί το πρώτο ανάλογο λειτουργικό σύστημα αναμένεται να είναι έτοιμο μέχρι το τέλος της δεκαετίας, ώστε να εγκατασταθεί σε ένα κέντρο δεδομένων της Microsoft.
Ο πρώτος «σκληρός δίσκος» από DNA πιθανότατα θα αναλάβει κάποια πιλοτική εφαρμογή, για την επίδειξη της τεχνολογίας. Ωστόσο, απώτερος στόχος της Microsoft είναι με την αποθήκευση πληροφοριών σε γενετικό υλικό να αντικαταστήσεις τις μαγνητικές ταινίες που ακόμη χρησιμοποιούνται στα κέντρα δεδομένων.
UNIVERSITY OF WASHINGTON/TARA BROWN

Πέρυσι η Microsoft κατάφερε να κωδικοποιήσει 100 κλασικά λογοτεχνικά έργα (ανάμεσα στα οποία και το Πόλεμος και Ειρήνη του Λέοντα Τολστόι), δηλαδή περίπου 200 ΜΒ δεδομένων, σε ποσότητα γενετικού υλικού που το μέγεθός της δεν ξεπερνούσε τη μύτη ενός μολυβιού.
Όσο απαρχαιωμένη κι αν ακούγεται η χρήση μαγνητικών ταινιών, ακόμη και σήμερα αποτελεί έναν από τους καλύτερους τρόπους για τη φύλαξη πληροφοριών, καθώς δεν απαιτεί μεγάλους χώρους, έχει μικρό κόστος και εγγυάται πως οι πληροφορίες θα μείνουν άθικτες έως και για 30 χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, με δεδομένο πως η παραγωγή δεδομένων έχει πλέον κυριολεκτικά εκτιναχθεί, καθώς μέσα στα δύο μόλις προηγούμενα χρόνια ο όγκος τους έφτασε την ποσότητα που έχει παραχθεί σε όλη την υπόλοιπη ανθρώπινη ιστορία, σύντομα θα χρειασθεί μία εναλλακτική τεχνολογία για να καλύψει τις ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις.
Μπορεί οι ζωντανοί οργανισμοί να χρησιμοποιούν εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια το DNA για την κωδικοποίηση και τη μεταβίβαση γενετικών πληροφοριών, ωστόσο ο δρόμος για την ανάπτυξη «σκληρών» δίσκων με DNA άνοιξε μόλις πριν από 5 χρόνια όταν ο γενετιστής Τζορτζ Τσερτς από το πανεπιστήμιο Χάρβαρντ αποθήκευσε ένα βιβλίο σε 55.000 μικρές αλυσίδες γενετικού υλικού.
Από τότε, η τεχνολογία έχει κάνει σημαντικά βήματα, αφού για παράδειγμα πέρυσι η Microsoft κατάφερε να κωδικοποιήσει 100 κλασικά λογοτεχνικά έργα (ανάμεσα στα οποία και το Πόλεμος και Ειρήνη του Λέοντος Τολστόι), δηλαδή περίπου 200 ΜΒ δεδομένων, σε ποσότητα γενετικού υλικού που το μέγεθός της δεν ξεπερνούσε τη μύτη ενός μολυβιού.
Ωστόσο, η διαδικασία παραμένει ακριβή και χρονοβόρα. Έτσι, παρόλο που η Microsoft δεν αποκάλυψε το κόστος της κρυπτογράφησης, το MIT Review εκτιμά πως στοίχισε περίπου 800.000 δολάρια. Ένα ποσό που θα πρέπει να μειωθεί κατακόρυφα, για να μπορέσει η αποθήκευση πληροφοριών σε DNA να αποκτήσει πρακτική εφαρμογή.
Παράλληλα, θα πρέπει να αυξηθεί η ταχύτητα της κρυπτογράφησης, η οποία αυτή τη στιγμή είναι περίπου 400 bytes ανά δευτερόλεπτο. Εξάλλου, και η ίδια η Microsoft παραδεχόταν πέρυσι πως χρειάζεται να βελτιωθεί δραστικά, φθάνοντας τουλάχιστον τα 100 megabytes ανά δευτερόλεπτο.
Το τριετές χρονοδιάγραμμα για τον πρώτο “σκληρό δίσκο”, που έχει θέσει η αμερικανική εταιρεία, δείχνει πως έχει βρει απαντήσεις στα παραπάνω προβλήματα. Ακόμη κι έτσι, πάντως, οι πρώτες εφαρμογές αναμένεται να αφορούν πελάτες με ιδιαίτερες ανάγκες αποθήκευσης, όπως ιατρικών αρχείων ή κρίσιμων πληροφοριών, που για να τις καλύψουν θα είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν μεγαλύτερα ποσά απ’ ό,τι με τα συμβατικά μέσα.



http://www.naftemporiki.gr/story/1240302/microsoft-se-3-xronia-o-protos-leitourgikos-skliros-diskos-apo-dna




~ * Αποκαλύψεις από τη NASA για το σκάφος που θα «αγγίξει» τον Ήλιο * ~







«Φως» στην αποστολή Solar Probe Plus, στο πλαίσιο της οποίας το ομώνυμο σκάφος θα «αγγίξει» τον Ήλιο, αναμένεται να ρίξει αύριο η NASA, στη συνέντευξη Τύπου που έχει προγραμματίσει. Έτσι, θα γίνουν γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες για το σκάφος που θα προσεγγίσει την καυτή εξωτερικού ατμόσφαιρα του άστρου του ηλιακού μας συστήματος.
Η αμερικανική υπηρεσία διαστήματος ανακοίνωσε τον Φεβρουάριο το σχέδιό της, για ένα μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που θα φτάσει σε απόσταση μόλις 6,5 εκατ. χιλιομέτρων από την επιφάνεια του Ήλιου. Έκτοτε, δεν έχει γνωστοποιήσει κανένα άλλο στοιχείο για την απόπειρά της να λύσει τα “μυστήρια” του ηλιακού ανέμου, όπως και του μηχανισμού που βρίσκεται πίσω από τς εκρήξεις στο ηλιακό στέμμα.
SOLARPROBE.JHUAPL.EDU
Οι ενδείξεις συγκλίνουν στην εκτίμηση πως το Solar Probe Plus θα εκτοξευθεί το 2018, φθάνοντας στον προορισμό του σε 7 χρόνια, αφού πρώτα διανύσει μία απόσταση περίπου 6 εκατ. χιλιομέτρων. Με τη μελέτη των ηλιακών φαινομένων, οι υπεύθυνοι της αποστολής αισιοδοξούν πως θα βελτιωθούν σημαντικά οι προγνώσεις του “διαστημικού καιρού”, από τον οποίο δεν εξαρτάται μόνο η λειτουργία των διαστημοπλοίων και η υγεία των αστροναυτών, αλλά και τα συστήματα τηλεπικοινωνιών ή τα ηλεκτρικά δίκτυα στη Γη.
Είναι χαρακτηριστικό πως, με βάση μία μελέτη που δημοσιεύθηκε πριν από λίγο καιρό στο επιστημονικό περιοδικό Space Weather, αν επαναληφθεί μέσα στην επόμενη δεκαετία μία “ηλιακή καταιγίδα” όπως αυτή που συνέβη το 1859, τότε οι οικονομικές απώλειες μόνο για τις ΗΠΑ θα αγγίξουν ημερησίως τα 41,5 δισ. δολάρια.
Για να μπορεί να επιβιώσει στις ακραίες θερμοκρασίες της ηλιακής ατμόσφαιρας, οι οποίες αγγίζουν τους 1.350 βαθμούς Κελσίου, το σκάφος θα είναι εξοπλισμένο με μία πυρίμαχη “ασπίδα”. Πρόκειται για το πρώτο σκάφος που θα βρεθεί σε ένα περιβάλλον με τόσο υψηλή θερμοκρασία και ακτινοβολία. Επίσης, αναμένεται να διαθέτει μία μεγάλη ποικιλία από όργανα, όπως μαγνητόμετρα, τα οποία θα το βοηθήσουν να μελετήσει τον Ήλιο.
SOLARPROBE.JHUAPL.EDU
Στη συνέντευξη Τύπου της Τετάρτης, θα πάρουν μέρος ο Τόμας Ζαρμπέρχεν, αναπληρωτής διευθυντής του Διευθυντηρίου Επιστημονικών Αποστολών της NASA, και ο Νίκολα Φοξ, επικεφαλής του επιστημονικού επιτελείου της αποστολής.
Ανάμεσα στις ηλιακές δομές που κρύβουν “μυστήρια” για τους επιστήμονες, και είναι σχεδόν βέβαιο πως θα μπουν στο στόχαστρο του Solar Probe Plus, ξεχωρίζει το στέμμα, δηλαδή το εξωτερικό στρώμα από πλάσμα που περιβάλλει τον αστέρα. Έτσι, οι επιστήμονες θέλουν να διαλευκάνουν τον λόγο για τη διαφορά της θερμικής ενέργειας ανάμεσα στη φωτόσφαιρα (την ηλιακή επιφάνεια) και το στέμμα, όπου οι θερμοκρασίες αγγίζουν τους 5.500 και τους 2 εκατ. βαθμούς Κελσίου, αντίστοιχα. Ένα αναπάντεχο φαινόμενο, αφού κανονικά οι πιο μακρινές περιοχές του αστέρα θα έπρεπε να είναι και ψυχρότερες.
Επίσης, αναμένεται να μελετήσει τις σκοτεινές περιοχές στο στέμμα (γνωστές ως “τρύπες του στέμματος”), αναζητώντας με ποιον τρόπο δημιουργούνται από τους ηλιακούς ανέμους και τη ροή μαγνητικής ενέργειας.   




http://www.naftemporiki.gr/story/1241029/apokalupseis-apo-ti-nasa-gia-to-skafos-pou-tha-aggiksei-ton-ilio




~ * Ερχονται τα «αόρατα» και βιοδιασπώμενα ηλεκτρονικά Η νέα γενιά οργανικών ημιαγωγών μιμείται το δέρμα και θα μπορούσε να βρει ιατρικές και περιβαλλοντικές εφαρμογές, περιορίζοντας σημαντικά τα ηλεκτρονικά απόβλητα * ~



Ερχονται τα «αόρατα» και βιοδιασπώμενα ηλεκτρονικά



Διανύουμε την ψηφιακή εποχή, όπου οι ηλεκτρονικές συσκευές έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας. Κάτι τέτοιο, σύμφωνα με τους ειδικούς, έχει οδηγήσει στην εκτόξευση του όγκου των ηλεκτρονικών αποβλήτων τα οποία βαραίνουν τον πλανήτη μας. Με στόχο τον περιορισμό των ηλεκτρονικών σκουπιδιών, αμερικανοί ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ δημιούργησαν μια νέα γενιά οργανικών και πλήρως βιοδιασπώμενων ημιαγωγών οι οποίοι μιμούνται το δέρμα και υπόσχονται να ελαφρύνουν σημαντικά το περιβάλλον.


Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Προγράμματος για το Περιβάλλον των Ηνωμένων Εθνών (UNEP), εκτιμάται ότι μόνο το 2016 απορρίφθηκαν 50 εκατ. τόνοι ηλεκτρονικών αποβλήτων - όγκος κατά 20% υψηλότερος σε σχέση με εκείνον του 2015. Η ομάδα της δρος Ζενάν Μπάο προσπάθησε να βρει μια «πράσινη» λύση, αναπτύσσοντας έναν ημιαγωγό ικανό να αποσυντίθεται με τη βοήθεια ενός ήπιου οξέος, όπως για παράδειγμα το ταπεινό μας ξίδι!


«Η τεράστια ζήτηση των ηλεκτρονικών συσκευών έχει οδηγήσει σε έναν τεράστιο όγκο ηλεκτρονικών αποβλήτων αλλά και στην ταχεία κατανάλωση σπάνιων στοιχείων και μετάλλων» εξηγεί μιλώντας στο «Βήμα» ο δρ Τινγκ Λέι, πρώτος συγγραφέας της μελέτης των ειδικών που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Proceedings for the National Academy of Sciences» (PNAS). «Επιπλέον, υπάρχει άμεση ανάγκη για εύκαμπτα ηλεκτρονικά μέρη που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως εμφυτεύσιμες ή "φορετές" συσκευές (wearables). Η σύνθεση και η επεξεργασία των οργανικών ηλεκτρονικών μπορούν να γίνουν σε χαμηλές θερμοκρασίες. Το κυριότερο είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλές ηλεκτρονικές εφαρμογές φιλικές προς το περιβάλλον» προσθέτει ο ίδιος.

Με έμπνευση το δέρμα


Οι αμερικανοί επιστήμονες άντλησαν την έμπνευσή τους από το ανθρώπινο δέρμα, το οποίο διαθέτει ελαστικότητα και συνοδεύεται από τη δυνατότητα αυτοεπούλωσης και βιοδιάσπασής του. «Στην ομάδα μου, προσπαθούσαμε να μιμηθούμε τη λειτουργία του ανθρώπινου δέρματος, με στόχο την ανάπτυξη ηλεκτρονικών του μέλλοντος» αναφέρει η επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας δρ Μπάο. «Πετύχαμε την ελαστικότητα και την αυτοεπούλωση, οπότε κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της βιοδιάσπασης». Η πρόκληση ήταν μεγάλη, σύμφωνα με την ίδια, καθώς το ηλεκτρονικό μέρος έπρεπε να «παντρευτεί» με τη δυνατότητα βιοδιάσπασης.


«Ο οργανικός ημιαγωγός μπορεί να συντεθεί από διάφορες φυσικές χημικές ουσίες, όπως π.χ. σουκινικό εστέρα και αμυλική αλκοόλη (ΤΑΑ)» μας λέει ο δρ Λέι. Συγκεκριμένα, το βιοδιασπώμενο ηλεκτρονικό κύκλωμα σιδήρου (ένα υλικό φιλικό προς το περιβάλλον και μη τοξικό για τον άνθρωπο) που δημιούργησαν οι ειδικοί κάθεται επάνω σε ένα καινοτόμο, επίσης βιοδιασπώμενο υπόστρωμα κυτταρίνης, της οποίας οι ίνες έχουν τροποποιηθεί ούτως ώστε να του χαρίζουν ελαστικότητα και διαφάνεια. Ετσι ο υπέρλεπτος οργανικός ημιαγωγός μπορεί να φορεθεί ως «αόρατο» ελαστικό επίθεμα απευθείας επάνω στο δέρμα, χωρίς να γίνεται αντιληπτός από τον χρήστη, ή ακόμα να εμφυτευθεί στον ανθρώπινο οργανισμό.


«Πρόκειται για το πρώτο παράδειγμα ενός ημιαγωγού από πολυμερές, ο οποίος είναι ικανός να αποσυντίθεται» μας αναφέρει ο δρ Λέι. «Η ζωή της συγκεκριμένης συσκευής ποικίλλει ανάλογα με τον σχεδιασμό της δομής της. Η εκτίμησή μας είναι ότι η διάρκειά της θα μπορούσε να ξεπεράσει το ένα έτος. Στη συνέχεια έχει τη δυνατότητα να αποσυντίθεται πλήρως υπό ήπιες όξινες συνθήκες, π.χ. με τη βοήθεια κοινού ξιδιού. Μια διαδικασία που απαιτεί περί τις 20-30 ημέρες.


Στην παρούσα φάση τα εν λόγω ηλεκτρονικά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ηλεκτρονικές συσκευές ευρείας κατανάλωσης, ωστόσο η περαιτέρω ανάπτυξή τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε καινοτόμους βιολογικούς αισθητήρες και ετικέτες αναγνώρισης μέσω ραδιοσυχνοτήτων (RFID)».

Μετρώντας βιολογικούς δείκτες και… δάση


Η καινοτόμος ηλεκτρονική συσκευή θα μπορούσε, κατά τους επιστήμονες, να βρει εφαρμογή σε πάρα πολλούς τομείς. «Οραματιζόμαστε την εν λόγω συσκευή υπό μορφή ενός υπέρλεπτου επιθέματος μιας χρήσης που θα κολλάει στο δέρμα του ασθενούς χωρίς να τον ενοχλεί και θα πραγματοποιεί μετρήσεις όπως την αρτηριακή του πίεση, τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα, την ανάλυση του ιδρώτα κ.ά.» περιγράφει η δρ Μπάο.



Ωστόσο η χρήση της δεν θα περιορίζεται αυστηρά για ιατρικούς σκοπούς, καθώς θα μπορούσε να αποτελέσει το ιδανικό «εργαλείο» για τη μελέτη μεγάλων εκτάσεων σε απομακρυσμένες περιοχές. «Για παράδειγμα, τα βιοδιασπώμενα ηλεκτρονικά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη μέτρηση της υγείας των δασών με ρίψη από αεροπλάνα. Πρόκειται για μεγάλες και δύσβατες εκτάσεις, όπου η τοποθέτηση αισθητήρων είναι πραγματικά πολύ δύσκολη υπόθεση» προσθέτει ο δρ Λέι. «Ακόμα και μετά την τοποθέτησή τους η συλλογή τους είναι εξίσου δύσκολη. Προς αποφυγήν της ρύπανσης του περιβάλλοντος, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί κάτι που να μπορεί να βιοδιασπάται στη φύση. Στόχος μας είναι η ανάπτυξη υλικών που να μπορούν να αυτοκαταστρέφονται ούτως ώστε να μην αφήνουν κατάλοιπα».




http://www.tovima.gr/science/article/?aid=882006




Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

~ * ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΑΤΑΚΑΜΑ Ξεκίνησε στη Χιλή η κατασκευή του μεγαλύτερου τηλεσκοπίου στον κόσμο * ~



Ξεκίνησε στη Χιλή η κατασκευή του μεγαλύτερου τηλεσκοπίου στον κόσμο




Η αρχή έγινε για την κατασκευή του European Extremely Large Telescope, του ευρωπαϊκού Υπερβολικά Μεγάλου Τηλεσκοπίου, στην έρημο Ατακάμα της Χιλής.
To ELT θα κατασκευαστεί στην κορυφή του όρους Αρμαζόνες, σε υψόμετρο 3.046 μέτρων και αναμένεται να φέρει επανάσταση στην κατανόηση του σύμπαντος και την αστρονομία, καθώς θα αποτελεί το μεγαλύτερο «μάτι» που έχει στραφεί ποτέ στον ουρανό.
Η έρημος Ατακάμα θεωρείται ιδανικό μέρος για αστρονομικές παρατηρήσεις και για αυτό συγκεντρώνει ολοένα και περισσότερα διεθνή τηλεσκόπια. Το κόστος κατασκευής του ELT αναμένεται να ξεπεράσει το 1 δισ. ευρώ και θα τεθεί σε λειτουργία το 2024.
Θα είναι το μεγαλύτερο οπτικό και υπέρυθρο τηλεσκόπιο στον κόσμο, περίπου πενταπλάσιο από τα μεγαλύτερα σημερινά, έχοντας διάμετρο κατόπτρου περίπου 39 μέτρων. Το τεράστιο κάτοπτρο θα στεγάζεται σε ένα ακόμη πιο γιγάντιο θόλο διαμέτρου 85 μέτρων και μάζας 5.000 τόνων, με έκταση όσο περίπου ένα γήπεδο ποδοσφαίρου.

Μεταξύ άλλων, το νέο τηλεσκόπιο θα μπορεί να παρατηρήσει εξωπλανήτες γύρω από άστρα, πιθανώς ακόμη και τις ατμόσφαιρες γύρω από ορισμένους από αυτούς τους πλανήτες, κάτι που θα δώσει πολύτιμες ενδείξεις για την πιθανότητα να είναι φιλόξενοι για ζωή. Ακόμη θα ρίξει περισσότερο φως σε μυστήρια, όπως η σκοτεινή ύλη και σκοτεινή ενέργεια, καθώς η αρχέγονη φάση δημιουργίας του σύμπαντος.

Πηγή: ΑΠΕ





http://www.iefimerida.gr/news/340091/foriti-syskeyi-voithaei-anthropoys-horis-orasi-kai-akoi-na-parakoloythisoyn-tileorasi













Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

~ * Το «έξυπνο» ρούχο γυμναστικής -Με μικροοργανισμούς και πτερύγια εξαερισμού [εικόνα & βίντεο] * ~





Φωτογραφίες: designboom.com



Ερευνητές στο MIT δημιούργησαν ύφασμα το οποίο ακούει στο όνομα BioLogic.
Ανοίγει μικρά πτερύγια «εξαερισμού» σε μέγεθος νυχιού ή δαχτύλου, ανταποκρινόμενο στη θερμοκρασία και τον ιδρώτα στο σώμα του αθλητή.
Βασίζεται σε βακτήρια, τα οποία φέρεται να ανακαλύφθηκαν πριν από 1.000 χρόνια, από έναν Ιάπωνα σαμουράι. 

Έκτοτε, ο μικροοργανισμός Bacillus Subtilis χρησιμοποιείται, στην Ιαπωνία, για ζύμωση σε εδέσματα (συμπεριλαμβανομένου του natto, ενός πιάτου που βασίζεται στη σόγια).

Τα κύτταρα αυτού του μικροοργανισμού, τα οποία έχουν περαστεί γαζί στο περίγραμμα των πτερυγίων «εξαερισμού», συρρικνώνονται ή διογκώνονται ανάλογα με το βαθμό υγρασίας. 

Ωθούν τα πτερύγια να ανοίξουν όταν ο αθλούμενος αρχίζει να ιδρώνει την ώρα της άσκησης, τα τραβούν κλειστά όταν το δέρμα του αθλητή έχει «κρυώσει». 

Μάλιστα, η ερευνητική ομάδα σχεδίασε μεγαλύτερα πτερύγια «εξαερισμού» στα σημεία που το ανθρώπινο σώμα γεννά υψηλότερη θερμότητα (και, κατά συνέπεια, η εφίδρωση είναι μεγαλύτερη).

«Συνδυάζουμε αυτά τα ζωντανά κύτταρα με γενετικά εργαλεία για να εισάγουμε σε αυτά και άλλες λειτουργίες» τόνισε ο Γουέν Γουάνγκ, πρώην ερευνητής στο Media Lab και το Τμήμα Μηχανικής του MIT. 
«Για παράδειγμα, χρησιμοποιούμε φθορισμό, και αυτό επιτρέπει στους άλλους να ξέρουν ότι κάνετε τρέξιμο το βράδυ. 

Στο μέλλον, μέσω γενετικής μηχανικής, μπορούμε να συνδυάσουμε λειτουργίες που εκκρίνουν οσμές. 

Άρα, μπορεί μετά το γυμναστήριο το πουκάμισό σας να μυρίζει όμορφα!» προσέθεσε.




Πηγή: Το «έξυπνο» ρούχο γυμναστικής -Με μικροοργανισμούς και πτερύγια εξαερισμού [εικόνα & βίντεο] | iefimerida.gr 
















~ * Οταν κοιτάμε χωρίς να βλέπουμε * ~




Λαχανικά




υπερβολικά απλό: εμείς απλώς ανοίγουμε τα μάτια μας και ένας πλούσιος κόσμος από χρώματα, σχήματα και μορφές εισέρχεται και χωρίς καμία προσπάθεια καταγράφεται μέσα στον εγκέφαλό μας.
Το ότι η όραση μας φαίνεται μια αυτόματη φυσική λειτουργία αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο για να αναγνωρίσουμε την πολυπλοκότητά της.
Οπως θα δούμε, αυτή η απλοϊκή αντίληψη αφήνει αναπάντητα τα θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με το «πώς» και το «τι» μπορούμε να βλέπουμε.
Πράγματι, οι πιο πρόσφατες ανακαλύψεις των νευροεπιστημών σχετικά με το πώς χρησιμοποιεί ο εγκέφαλός μας την όραση για να γνωρίσει τις πιο ουσιαστικές και σταθερές ιδιότητες των αντικειμένων ανατρέπουν κάποιες ιδιαίτερα επίμονες δυϊστικές προκαταλήψεις μας: ότι η γνώση διακρίνεται από την αισθητηριακή αντίληψη, ο νους από το σώμα, η σκέψη από την πράξη.
Αυτό που καταγράφεται από τα μάτια μας και αυτό που τελικά αντιλαμβανόμαστε οπτικά δεν ταυτίζονταιο οπτικός μας εγκέφαλος βλέπει άλλοτε λιγότερα και άλλοτε περισσότερα από αυτά που του «διηγούνται» τα μάτια μας.
Για τις σύγχρονες επιστήμες του εγκεφάλου και του νου, η όραση δεν είναι η παθητική αισθητηριακή καταγραφή του κόσμου που μας περιβάλλει, αλλά μια εξαιρετικά περίπλοκη εγκεφαλική-νοητική λειτουργία που μας επιτρέπει να γνωρίζουμε τον κόσμο.
Πράγματι, ο εγκέφαλός μας δεν καταγράφει παθητικά σαν φωτογραφική μηχανή τις δισδιάστατες εικόνες που φτάνουν σε αυτόν από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα των ματιών αλλά, αντίθετα, κατασκευάζει ενεργητικά τον πλούσιο τρισδιάστατο κόσμο που βλέπει.
Τα διαφορετικά είδη οπτικών πληροφοριών που φτάνουν στα μάτια μας μέσω του φωτός, πληροφορίες που αφορούν το χρώμα, τη μορφή, την κίνηση κ.ο.κ., αναλύονται στοιχειωδώς από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα και μέσα από πολλούς ενδιάμεσους σταθμούς καταλήγουν στον οπτικό φλοιό του εγκεφάλου.
Ομως, ο οπτικός φλοιός που καλύπτει τους ινιακούς λοβούς στο πίσω μέρος του εγκεφάλου δεν είναι μια ενιαία δομή, αλλά χωρίζεται σε επιμέρους «σπονδύλους», δηλαδή σε πολλά επιμέρους διαμερίσματα, το καθένα από τα οποία είναι ικανό να αναλύει μία ορισμένη ιδιότητα των οπτικών πληροφοριών (βλ. σχετική φωτ.).
Ετσι, τα οπτικά σήματα που ταξιδεύουν από τα μάτια στον οπτικό φλοιό του εγκεφάλου εισέρχονται σε αυτόν μέσω μιας μοναδικής πύλης που ονομάζεται πρωτοταγής ή ταινιωτός οπτικός φλοιός (V1).
Από εκεί, τα οπτικά σήματα διανέμονται στα «εξωταινιωτικά διαμερίσματα» που βρίσκονται γύρω από αυτόν (περιοχές V2 - V5), καθένα από τα οποία εξειδικεύεται στην ανάλυση επιμέρους χαρακτηριστικών της οπτικής σκηνής, όπως π.χ. χρώμα, μορφή, κίνηση του ορατού αντικειμένου.

Ο αόρατος καλλιτέχνης

Οραση- Πίνακας
Το σημερινό άρθρο είναι ένα επιστημονικό σχόλιο που επιχειρεί να ερμηνεύσει και, ενδεχομένως, να διαφωτίσει τις καλλιτεχνικές ιδέες που αποτυπώνονται στο έργο του Λιου Μπολίν (Liu Bolin).
Γεννημένος το 1973 στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Πεκίνου και, τα τελευταία χρόνια, θεωρείται ένας από τους πιο πρωτότυπους Κινέζους καλλιτέχνες.
Από το 2005 άρχισε να αναπτύσσει έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο καλλιτεχνικής έκφρασης, χάρη στον οποίο έγινε διεθνώς γνωστός ως ο «αόρατος καλλιτέχνης».
Με το έργο του κατάφερε να οπτικοποιήσει με τρόπο εντυπωσιακό τις αφηρημένες έννοιες της μίμησης και της προσαρμογής του ανθρώπου στο περιβάλλον του (ή και το αντίστροφο), όπου το ζωντανό ανθρώπινο σώμα χάνεται από τα μάτια μας και αφομοιώνεται πλήρως στα άψυχα υλικά αντικείμενα που το περιβάλλουν.
Μια πολύ αποτελεσματική οπτική μεταφορά της ανάγκης του ανθρώπινου σώματος και νου να «ενσωματωθούν» πλήρως στον περιβάλλοντα τεχνητό χώρο όπου βρίσκονται.
Σε ορισμένα μάλιστα από αυτά τα έργα η «μίμηση» είναι τόσο καλή που πολύ δύσκολα ο θεατής μπορεί να διακρίνει το πρόσωπο ή το σώμα του καλλιτέχνη από το υπόβαθρο του έργου.
Η τεχνική αυτή του Λιου Μπολίν εκμεταλλεύεται τις νευροφυσιολογικές αρχές λειτουργίας αλλά και τους περιορισμούς της ανθρώπινης όρασης ενώ, παράλληλα, καθιστά ορατά τα εγγενή όρια των διακριτικών ικανοτήτων του οπτικού μας εγκεφάλου, όταν αυτός προσπαθεί να δώσει κάποιο νόημα στα οπτικά ερεθίσματα που δέχεται αδιάκοπα.
Συνήθως, πιστεύουμε ότι τα μάτια και ο οπτικός μας φλοιός λειτουργούν σαν φωτογραφικές ή κινηματογραφικές μηχανές, οι οποίες καταγράφουν λεπτομερώς και αποτυπώνουν πιστά τις εικόνες του εξωτερικού κόσμου.
Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό δεν συμβαίνει ποτέ.
Τα ματιά κινούνται αδιάκοπα καταγράφοντας ετερογενείς και αποσπασματικές εικόνες που, μόνο σε δεύτερη φάση, ο οπτικός μας φλοιός τις συρράπτει μεταξύ τους όπως μπορεί για να δημιουργήσει μια συνεκτική αλλά κάθε άλλο παρά πιστή εικόνα της πραγματικότητας. Και οι συχνές αβλεψίες, τα οπτικά σφάλματα και οι ψευδαισθήσεις είναι η καλύτερη απόδειξη των εγγενών ατελειών αλλά και των δημιουργικών ικανοτήτων του οπτικού εγκεφάλου μας.
Αρκεί να σκεφτείτε την εξής καθημερινή σκηνή: Ενώ μαγειρεύετε κάτι στην κουζίνα παρακολουθώντας έναν ποδοσφαιρικό αγώνα στην τηλεόραση, δέχεστε ένα μήνυμα στο κινητό σας και προσπαθείτε να το διαβάσετε.
Οι τρεις φαινομενικά διαφορετικές ενέργειες -ανακατεύετε το φαγητό, παρακολουθείτε το ματς, διαβάζετε το μήνυμα στο κινητό- είναι για τη γνωσιακή ψυχολογία τρεις πανομοιότυπες πράξεις «οπτικής αναζήτησης»: η ικανότητα δηλαδή να εντοπίζουμε συγκεκριμένα αντικείμενα σε ένα πλούσιο οπτικά σκηνικό.
Η εκτέλεση, ταυτόχρονα, αυτών των οπτικών αναζητήσεων μας φαίνεται εύκολη.
Στην πραγματικότητα, όμως, ο οπτικός εντοπισμός αντικειμένων προϋποθέτει μια σειρά από μη συνειδητές νοητικές ενέργειες και υπολογισμούς.
Τυπικό παράδειγμα, η δυσκολία να μιλάμε στο κινητό ενώ οδηγούμε το αυτοκίνητό μας, κάτι που, στατιστικά, ευθύνεται για έναν πολύ μεγάλο αριθμό ατυχημάτων.

Η ανάδυση της οπτικής συνείδησης


Η ψευδαίσθηση ότι ο εγκέφαλός μας διαθέτει ένα ενιαίο οπτικό σύστημα επεξεργασίας των οπτικών ερεθισμάτων, τα οποία από κοινού διαμορφώνουν τις εικόνες του οπτικού μας κόσμου θεωρείται, σήμερα, κάθε άλλο παρά προφανής.
Το προκλητικό αυτό γεγονός επιβεβαιώνεται από πολλές έρευνες που υποδεικνύουν την ύπαρξη δύο, τουλάχιστον, παράλληλων εγκεφαλικών μονοπατιών, τα οποία έχουν χαρτογραφηθεί λεπτομερώς μέσω των νέων τεχνικών απεικόνισης των επιμέρους εγκεφαλικών δομών (λειτουργική μαγνητική τομογραφία).
Αν, όπως είπαμε, ο οπτικός φλοιός χωρίζεται σε επιμέρους «σπονδύλους», καθένας από τους οποίους είναι εξειδικευμένος στην ανάλυση και την επεξεργασία -μέσω διαφορετικών οπτικών οδών- κάθε επιμέρους ιδιότητας των οπτικών πληροφοριών, τότε ποιος αναλαμβάνει την τελική σύνθεση του οπτικού παζλ;
Πώς και από πού αναδύεται η ολοκληρωμένη εικόνα του κόσμου που όλοι βλέπουμε;
Σε αυτά τα δύσκολα ερωτήματα δεν υπάρχουν ακόμη οριστικές απαντήσεις.
Το βέβαιο πάντως είναι ότι η οπτική συνείδηση –γιατί περί αυτού πρόκειται!– δεν βρίσκεται εντοπισμένη σε κάποια ειδική περιοχή του εγκεφάλου, αλλά αντίθετα αναδύεται όταν οι επιμέρους και προ-συνειδητές εγκεφαλικές λειτουργίες στρέφονται προς την ίδια τη βιολογική μηχανή που τις παράγει: όταν δηλαδή ο οπτικός εγκέφαλος αρχίζει να κοιτάζει και να ανα-γνωρίζει τον ίδιο του τον εαυτό.
Εφόσον δεχτούμε ότι ο βασικός λόγος της ύπαρξης, αλλά και της εντυπωσιακής εξέλιξης, των οπτικών δομών του ανθρώπινου εγκεφάλου ήταν και είναι η δημιουργία μιας άμεσης, τρισδιάστατης και έγχρωμης εικόνας του κόσμου που μας περιβάλλει και των όσων συμβαίνουν σε αυτόν, τότε θα πρέπει να παραδεχτούμε πως όποτε ανοίγουμε τα μάτια μας πραγματοποιείται ένα μικρό νευροβιολογικό «θαύμα».
Μάλιστα αν αναλογιστούμε ότι στον φυσικό κόσμο δεν υπάρχουν καθόλου χρώματα αλλά μόνον ηλεκτρομαγνητικά κύματα διαφορετικού μήκους και ότι το φως, φορέας κάθε οπτικού ερεθίσματος, αποτελείται από άχρωμα φωτόνια που ταξιδεύουν ανέμελα στον χωροχρόνο με την ταχύτητα του φωτός, χωρίς να «σκοτίζονται» για τις οπτικές μας ανάγκες, τότε το νευροβιολογικό θαύμα της όρασης γίνεται ακόμη πιο αινιγματικό!

Πέρα από την οπτική αγνωσία

Οσοι από εμάς βλέπουν καλά πιστεύουν αυθόρμητα ότι η «όραση με τα μάτια» και η «όραση με τον νου» ταυτίζονται. Δεν είναι όμως έτσι.
Εξαιτίας αυτής της εξαιρετικά διαδεδομένης παρανόησης οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν εσφαλμένα ότι βλέπουμε με τα μάτια μας.
Οπως όμως προκύπτει από όλες τις σχετικές έρευνες, τα μάτια ούτε «βλέπουν» τίποτα ούτε και θα μπορούσαν να δουν τίποτα από μόνα τους. Μόνο ο εγκέφαλός μας «βλέπει».
Για την ακρίβεια, η όραση δεν είναι ποτέ η αυτόματη και παθητική αισθητηριακή λειτουργία που συνήθως οι περισσότεροι φανταζόμαστε διαισθητικά.
Αντίθετα, όπως προκύπτει από τις πρόσφατες νευροεπιστημονικές μελέτες, πρόκειται για μια πολύπλοκη νοητική διεργασία επεξεργασίας των οπτικών πληροφοριών από τον εγκέφαλο.
Συνεπώς, το θεμελιώδες ερώτημα είναιΠώς ακριβώς η δομή του οπτικού εγκεφάλου μας καθορίζει τη μορφή και τα όρια κάθε οπτικής μας αντίληψης;
Για να απαντήσουν σε αυτό το αποφασιστικό ερώτημα οι σύγχρονοι νευροεπιστήμονες δεν περιορίστηκαν μόνο στη λεπτομερή μελέτη της δομής του οπτικού εγκεφάλου(βλ. σχετικό πλαίσιο), αλλά επιχείρησαν να κατανοήσουν τη λειτουργία του βασιζόμενοι στη μελέτη όχι μόνο της πλήρους τυφλότητας αλλά και των διαφόρων οπτικών ανωμαλιών που οι ειδικοί περιγράφουν ως «οπτικές αγνωσίες».
Ανακάλυψαν λοιπόν ότι τέτοιες ανωμαλίες της όρασης εξαρτώνται πάντα από κάποιες συγκεκριμένες και σαφώς εντοπισμένες ανατομικά βλάβες του οπτικού εγκεφάλου.
Ετσι, η «αχρωματοψία», δηλαδή η αδυναμία αναγνώρισης των χρωμάτων, αφορά μια βλάβη στην περιοχή V4 του οπτικού φλοιού, ενώ η «ακινητοψία», δηλαδή η αδυναμία αναγνώρισης της κίνησης των αντικειμένων που βλέπουμε, εξαρτάται από μια ανωμαλία στη γειτονική περιοχή V5 του οπτικού φλοιού.
Μια απρόσμενη ανακάλυψη οδήγησε τους ερευνητές να κατανοήσουν ότι στον εγκέφαλό μας η οπτική συνείδηση και η οπτική αντίληψη δεν ταυτίζονται πάντα, αλλά σε ορισμένες ανώμαλες περιπτώσεις μπορεί να διαφοροποιούνται σημαντικά, δημιουργώντας φαινομενικά παράδοξες καταστάσεις.
Για να περιγράψει αυτό το αινιγματικό φαινόμενο ο Larry Weiskrantz πρότεινε, ήδη από το 1974, τον οξύμωρο όρο «τυφλή όραση» (blindsight): η σχεδόν μαγική ικανότητα κάποιων ασθενών με ολική ή μερική βλάβη στον πρωτεύοντα οπτικό φλοιό (τον λεγόμενο V1) να αναγνωρίζουν κάποια οπτικά αντικείμενα, ενώ οι ίδιοι δεν τα βλέπουν συνειδητά.
Το ότι μας είναι τόσο δύσκολο να φανταστούμε έναν τυφλό ζωγράφο ή φωτογράφο οφείλεται στην αναμφισβήτητη -από εξελικτική και λειτουργική άποψη- κυριαρχία της όρασης πάνω στις υπόλοιπες αισθήσεις μας (αφή, όσφρηση κ.ά.).
Γεγονός που με τη σειρά του γεννά τη βαθύτατα ριζωμένη προκατάληψη ότι μόνο με τη διαμεσολάβηση των ματιών μπορούμε να έχουμε μια ακριβή εσωτερική αναπαράσταση του εξωτερικού κόσμου, κοντολογίς μια πιστή «εικόνα» της πραγματικότητας.

Η όραση δεν είναι ποτέ μια παθητική-φωτογραφική αναπαράσταση

Οραση
Συχνά περιγράφουμε τα μάτια σαν φωτογραφικές μηχανές ή, έστω, σαν κινηματογραφικές κάμερες υψηλής ακριβείας.
Οπως οι φωτογραφικές μηχανές, τα μάτια υποτίθεται ότι συλλαμβάνουν πιστές «εικόνες» της πραγματικότητας τις οποίες και αποστέλλουν στα ανώτερα κέντρα του εγκεφάλου τα οποία τελικά τις «βλέπουν».
Πρόκειται για μια εντελώς παραπλανητική μηχανιστική αναλογία που δεν εξηγεί τίποτα για τις αξιοθαύμαστες βιολογικές διεργασίες της όρασης. Επιπλέον, η άκριτη αποδοχή αυτής της τεχνολογικής μεταφοράς συσκοτίζει τις δομικές και λειτουργικές διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στην παθητική φωτογράφιση και την ενεργητικότατη, εύπλαστη και κυρίως δημιουργική βιολογική όραση.
Εξάλλου, καμία φωτογραφία, όσο τεχνικά άψογη κι αν είναι, δεν θα είχε κανένα απολύτως νόημα και σκοπό ύπαρξης αν δεν υπήρχε η ανθρώπινη όραση για να τη θαυμάσει!
Ομως, αυτή η κοινότοπη τεχνολογική αναλογία μάς υποβάλλει και μια άλλη, ακόμη πιο επικίνδυνη παρανόηση: ότι όπως η φωτογράφιση υλοποιείται από μια φωτογραφική μηχανή, έτσι και η όραση εξαντλείται στη λειτουργία των ματιών.
Για να αντιληφθεί κανείς πόσο παραπλανητική είναι η ιδέα ότι «βλέπουμε με τα μάτια», αρκεί να παρατηρήσει για λίγο τη συνολική αναπαράσταση των όσων γνωρίζουμε σήμερα για την πολυεπίπεδη ανατομική οργάνωση της όρασης: από τα μάτια μέχρι τον οπτικό φλοιό.
Ο διάλογός μας με το ορατό φως ξεκινά όταν αυτό περνά μέσα από τον κερατοειδή χιτώνα, ο οποίος κάμπτει τις ακτίνες φωτός και τις στέλνει μέσω της κόρης στην ίριδα, τον ημιδιαφανή μυ που ρυθμίζει το άνοιγμα της κόρης, καθορίζοντας έτσι την ποσότητα του φωτός που θα εισέλθει στο εσωτερικό του ματιού.
Πίσω από την ίριδα βρίσκεται ο κρυσταλλοειδής φακός ο οποίος μπορεί, ανάλογα με τις οπτικές μας ανάγκες, να μεταβάλλει το σχήμα του ώστε να εστιάζουμε καλύτερα την οπτική σκηνή.
Το φως που εστιάζεται από τον κερατοειδή και τον φακό διατρέχει το υαλοειδές σώμα στο εσωτερικό του βολβού και τελικά απορροφάται από τα αμιγώς φωτοϋποδεκτικά κύτταρα (κωνία και ραβδία) που υπάρχουν στον αμφιβληστροειδή χιτώνα.
Ο αμφιβληστροειδής χιτώνας είναι επομένως το πιο εξωτερικό τμήμα του νευρικού συστήματος που λειτουργεί ως «διεπιφάνεια» η οποία φέρνει σε επαφή τον εγκέφαλο με το φως, αφού μόνο τα φωτοευαίσθητα κύτταρά του είναι σε θέση να μεταφράζουν τη «γλώσσα» του φωτός στη «γλώσσα» του εγκεφάλου.
Ολα αυτά όμως αποτελούν μόλις το πρώτο, καθαρά «επικοινωνιακό», βήμα για τη δημιουργία των οπτικών σημάτων που είναι απαραίτητα για να τεθεί σε λειτουργία ο οπτικός εγκέφαλος και να μας πει τι είναι αυτό που τελικά «βλέπουμε».



http://www.efsyn.gr/arthro/otan-koitame-horis-na-vlepoyme